(قدومه صلى الله عليه وسلم قباء) :

(Peygamber sallallahu aleyhi ve sellemin Kuba'ya gelişi):

İbn İshak dedi ki: Bana Muhammed b. Cafer b. Zübeyr, Urve b. Zübeyr'den, o da Abdurrahman b. Uveymir b. Sâide'den şöyle rivayet etti: Kavmimden, Resulullah sallallahu aleyhi ve sellemin ashabından bazı adamlar bana şöyle anlattılar:

Resulullah sallallahu aleyhi ve sellemin Mekke'den çıktığını duyduğumuzda ve gelişini beklemeye başladığımızda, sabah namazını kıldıktan sonra harramızın (kayalık bölgemizin) dışına çıkar, Resulullah sallallahu aleyhi ve sellemi beklerdik. Vallahi, güneş bize galip gelip gölgeleri yok edinceye kadar oradan ayrılmazdık; gölge kalmayınca da eve dönerdik. Bu, sıcak günlerdeydi. Nihayet Resulullah sallallahu aleyhi ve sellemin geldiği gün de her zamanki gibi oturduk, gölge kalmayınca evlerimize girdik. Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem tam da biz evlerimize girdiğimiz sırada geldi.

Onu ilk gören, bizim yaptığımızı ve Resulullah sallallahu aleyhi ve sellemin gelişini beklediğimizi bilen bir Yahudi oldu. Yüksek sesle bağırdı: "Ey Kayle oğulları! İşte atanız (dedeniz) geldi!"

Bunun üzerine Resulullah sallallahu aleyhi ve selleme doğru çıktık. O, bir hurma ağacının gölgesindeydi, yanında da yaşıtı olan Ebu Bekir radıyallahu anh vardı. Çoğumuz Resulullah sallallahu aleyhi ve sellemi daha önce görmemiştik. İnsanlar onu bilmediklerinden Ebu Bekir'e yöneldiler, ta ki Resulullah sallallahu aleyhi ve sellemin üzerindeki gölge kayana kadar. O zaman Ebu Bekir kalkıp ridasıyla onu gölgeledi, işte o zaman onu tanıdık.