(شأن أم سليم) :

Ümmü Süleym'in Durumu:

İbn İshak dedi ki: Bana Abdullah b. Ebî Bekr rivayet etti ki: Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem etrafına bakındığında Ümmü Süleym bint Milhan'ı gördü. Kocası Ebû Talha ile birlikteydi; belini kendi kumaşından bir örtüyle sıkıca bağlamıştı ve o sırada Abdullah b. Ebî Talha'ya hamileydi. Yanında Ebû Talha'nın devesi vardı; devenin kendisini hızlandırıp kaçmasından korktuğu için başını kendine yaklaştırmış, elini yularla birlikte devenin burun halkasına sokmuştu.

Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem ona: "Ümmü Süleym misin?" diye sordu. O dedi ki: "Evet, babam anam sana feda olsun ey Allah'ın Rasûlü! Seninle savaşanları öldürdüğün gibi, senden kaçıp yüz çevirenleri de öldür; çünkü onlar buna layıktır." Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem ona: "Ey Ümmü Süleym, Allah bize yeter mi?" buyurdu.

(Râvi) dedi ki: Yanında bir hançer vardı. Ebû Talha ona: "Bu yanındaki hançer de nedir, ey Ümmü Süleym?" dedi. O da: "Bir hançer aldım; eğer müşriklerden biri bana yaklaşırsa onunla karnını deşerim" dedi.

Ebû Talha dedi ki: "Ey Allah'ın Rasûlü, Rumeysâ diye anılan Ümmü Süleym'in ne dediğini duymuyor musun?"