(أمر أبي اليسر كعب بن عمرو) :

(Ebu'l-Yeser Ka'b b. Amr'ın Hâli)

İbn İshak dedi ki: Bana Büreyde b. Süfyan el-Eslemî, Benî Seleme'den bazı adamlardan, onlar da Ebu'l-Yeser Ka'b b. Amr'dan rivayet etti; Ebu'l-Yeser şöyle dedi: Vallahi biz Hayber'de bir akşam vakti Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem ile beraberdik; onları kuşatmış durumdaydık ki, yahudilerden birine ait koyunlar kalelerine doğru gelmeye başladı. Bunun üzerine Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: "Şu koyunlardan bize kim yedirir?" Ebu'l-Yeser dedi ki: Ben de "Ben, ya Resulallah" dedim. Buyurdu ki: "Yap öyleyse." Deve kuşu gibi koşarak çıktım. Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem bana arkamı dönmüş giderken bakınca şöyle dua etti: "Allah'ım, onunla bizi faydalandır (onu bize uzun ömürlü kıl)."

Dedi ki: Koyunlara yetiştim, önden gidenleri kaleye girmişti; arkadan gelenlerden iki koyun yakaladım, onları kollarımın altına sıkıştırıp koşarak geri döndüm, sanki yanımda hiçbir şey yokmuş gibiydim, ta ki onları Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem'in yanına bırakıncaya kadar. Onları kestiler ve yediler.

Ebu'l-Yeser, Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem'in ashabından en son vefat edenlerden oldu. Bu hadisi anlattığında ağlar, sonra şöyle derdi: "Beni onunla faydalandırdılar; ömrüme yemin olsun ki, sonunda onların en son vefat edenlerinden oldum."