(شعر كعب في يوذى قرد) :

Ka'b b. Malik, Zî Kared günü süvarilere şöyle dedi:

"Sanır mısınız ki o zina çocuğunun evlatları, biz atlarda onlar gibi süvari değiliz diye?

Biz öyle bir topluluğuz ki ölümü asla ayıp saymayız, mızrakların saldırısı karşısında geri dönmeyiz.

Biz konuğu deve hörgücünün en iyi kısmından ağırlarız, kibirli ve dik kafalıların başını eziveririz.

Zırhlı savaşçılar öfkeyle üzerimize geldiğinde, geri kalmışın gururunu bile teskin edecek bir darbeyle onları geri püskürtürüz.

Her biri, komşusunun namusunu koruyan, cömert, asil, çalılıktaki avını gizlice kapan aslan gibi yiğitlerimizle.

Şereflerini ve mülklerini, miğferlerin altındaki başları yaran parlak kılıçlarla savunurlar.

Onlarla karşılaştığınızda Bedir oğullarına sorun: kardeşleri savaş meydanında ne yaptı diye.

Çıktığınızda kiminle karşılaşırsanız doğruyu söyleyin, meclislerde haberlerinizi gizlemeyin.

Deyin ki: pusudaki bir aslanın pençelerinden kaçtık, göğsünde deneyimlenmemiş bir öfke taşıyan aslandan."

İbn Hişam dedi ki: Bana bu beyti -"Biz konuğu ağırlarız"- Ebu Zeyd okudu.