(صراخ الرسول وتسابق الفرسان إليه) :

(Rasûlullah'a haber verilen feryat ve süvarilerin ona koşuşması):

Dedi ki: İbnü'l-Ekva'nın feryadı Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem'e ulaştı, o da Medine'de "İmdat, imdat!" diye seslendi, bunun üzerine atlılar Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem'e doğru birbirini geçerek koşuştular.

Süvarilerden Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem'e ilk ulaşan, Zühre oğullarının müttefiki olan Mikdad b. Amr'dı; kendisine Mikdad b. Esved de denilir. Mikdad'dan sonra Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem'in yanında duran ilk süvari ise Ensardan, Abdüleşhel oğullarından biri olan Abbâd b. Bişr b. Vakş b. Zağbe b. Za'vera idi. Ardından Abdüleşhel oğullarından Kâ'b b. Abdüleşhel'e mensup Sa'd b. Zeyd; kendisinde şüphe edilmekle birlikte Hârise b. Hâris oğullarının kardeşi Üseyd b. Zuheyr; Esed b. Huzeyme oğullarının kardeşi Ukkâşe b. Mihsan; yine Esed b. Huzeyme oğullarının kardeşi Mahriz b. Nadle; Seleme oğullarının kardeşi Ebu Katade el-Hâris b. Rib'î; ve Zureyk oğullarının kardeşi olup Ubeyd b. Zeyd b. Sâmit adıyla bilinen Ebu Ayyaş da geldiler.

Bunlar Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem'in yanında toplanınca, bana ulaştığına göre, üzerlerine Sa'd b. Zeyd'i emir tayin etti, sonra ona şöyle dedi: "Sen o topluluğun peşine düş, ben de insanlarla birlikte sana yetişeceğim."