باب ما ورد في خلق آدم عليه السلام (8/8)

Âdem Aleyhisselam'ın Yaratılışı Hakkında Rivayet Edilenler Bölümü (8/8)

(1) Ayet: Araf Suresi 23 (*)

Hâkim, Müstedrek'inde Saîd b. Cübeyr yoluyla İbn Abbas'tan şöyle rivayet eder: "Âdem Rabbinden bazı kelimeler aldı ve Rabbi onun tevbesini kabul etti" ayeti hakkında dedi ki: Âdem, "Ya Rab! Beni kendi elinle yaratmadın mı?" dedi. Ona "Evet" denildi. "Ruhundan bana üflemedin mi?" dedi. Ona "Evet" denildi. "Hapşırdığımda 'Allah sana rahmet etsin' demedin mi ve rahmetin gazabını geçmedi mi?" dedi. Ona "Evet" denildi. "Bu işi yapacağımı benim üzerime yazmadın mı?" dedi. Ona "Evet" denildi. Âdem dedi ki: "Peki söyler misin, eğer tevbe edersem beni cennete geri döndürecek misin?" Allah "Evet" buyurdu.

Sonra Hâkim dedi ki: "İsnadı sahihtir, ancak Buhârî ve Müslim bunu rivayet etmemişlerdir."

Hâkim yine, Beyhakî ve İbn Asâkir de Abdurrahman b. Zeyd b. Eslem yoluyla, babasından, o da dedesinden, o da Ömer b. Hattab'dan şöyle rivayet ederler: Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem buyurdu ki: "Âdem hata işlediğinde dedi ki: 'Ya Rab! Muhammed hakkı için senden diliyorum, beni bağışla.'"

Allah buyurdu: "Sen Muhammed'i nasıl tanıdın, ben onu henüz yaratmadım ki?" Âdem dedi ki: "Ya Rab! Çünkü sen beni kendi elinle yarattığında ve ruhundan bana üflediğinde başımı kaldırdım ve Arş'ın ayaklarında şöyle yazılı gördüm: 'Lâ ilâhe illallah, Muhammedün Resûlullah.' Bunu görünce anladım ki sen ismini ancak yarattıklarının en sevgilisinin ismiyle birlikte anmışsın."

Allah buyurdu: "Doğru söyledin ey Âdem! O gerçekten yarattıklarımın en sevgilisidir. Onun hakkı için benden dilediğine göre seni bağışladım. Muhammed olmasaydı seni yaratmazdım."

Beyhakî dedi ki: "Bu rivayeti bu yoldan yalnızca Abdurrahman b. Zeyd b. Eslem nakletmiştir ve o zayıftır." Doğrusunu Allah bilir.

Bu ayet, Yüce Allah'ın şu sözü gibidir: "Âdem Rabbine isyan etti de yolunu şaşırdı. Sonra Rabbi onu seçti, tevbesini kabul etti ve doğru yola iletti." (2)