(ما أصاب زينب من قريش عند خروجها ومشورة أبي سفيان) :

Zeyneb'in Kureyş Tarafından Çıkışı Sırasında Uğradığı Saldırı ve Ebu Süfyan'ın Görüşü

Resulullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) kızı hazırlığını tamamladığında, kayınbabası Kinane b. Rabî' -kocasının kardeşi- ona bir deve getirdi. Zeyneb deveye bindi, Kinane de yayını ve okluğunu aldı, sonra gündüz vakti onu bir hevdeç içinde götürerek yola çıktı.

Kureyşliler bu durumu haber alınca peşine düştüler ve Zî Tuvâ'da ona yetiştiler. Ona ilk ulaşan Hebbâr b. Esved b. Muttalib b. Esed b. Abdüluzzâ ile Fihrî oldu. Hebbâr, Zeyneb hevdeç içindeyken mızrakla onu korkuttu. Kadın -söylendiğine göre- hamileydi; korkuya kapılınca karnındaki çocuğunu düşürdü.

Kayınbabası Kinane ise yere çökerek okluğunu açtı ve şöyle dedi: "Vallahi bana yaklaşan hiç kimseye bir ok saplamadan durmam!" Bunun üzerine insanlar ondan geri çekildiler.

Derken Ebu Süfyan, Kureyş'in ileri gelenlerinden bir grupla geldi ve: "Ey adam, oklarını bize doğrultma, seninle konuşalım" dedi. Kinane de durdu. Ebu Süfyan yanına gelip önünde durdu ve şöyle dedi:

"Sen isabet etmedin. Kadını herkesin gözü önünde, açıkça çıkardın. Oysa bizim başımıza gelen musibeti, Muhammed'in bize yaşattığı sıkıntıyı biliyorsun. İnsanlar, kızını aramızdan alenen, herkesin gözü önünde babasına gönderdiğimizi görünce, bunun başımıza gelen musibetten dolayı bir zillet olduğunu, bunda bizden bir zaaf ve gevşeklik bulunduğunu sanırlar. Yemin ederim ki bizim onu babasından alıkoymaya ihtiyacımız yok, bunda bize bir yarar da yok. Fakat kadını geri götür; sesler dinip insanlar onu geri çevirdiğimizi konuşur olduğunda, gizlice onu çıkar ve babasına ulaştır."

Kinane dediği gibi yaptı. Zeyneb birkaç gece bekledi; sesler dinince Kinane onu geceleyin çıkardı ve Zeyd b. Harise ile arkadaşına teslim etti. Onlar da Zeyneb'i alıp Resulullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) yanına getirdiler.