(أبو العاص عند الرسول وبعث زينب في فدائه) :

(Ebu'l-Âs'ın Resulullah'ın yanında bulunması ve Zeyneb'in onu fidye ile kurtarmak için mal göndermesi)

Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem Mekke'de ne ihram bağlayabiliyor ne de ihramdan çıkabiliyordu, işine hâkim değildi. İslam, Resulullah'ın kızı Zeyneb ile Müslüman olduğunda onu Ebu'l-Âs bin Rebî' arasına ayrılık koymuştu, ancak Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem o ikisinin arasını ayırmaya güç yetiremiyordu. Bu yüzden Zeyneb kendi İslam'ı üzere, o da kendi şirki üzere birlikte kaldılar, ta ki Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem hicret edinceye kadar. Kureyş Bedir'e gittiğinde Ebu'l-Âs bin Rebî' de onlarla birlikte ticaret için gitti, Bedir gününde esirler arasında yakalandı ve Medine'de Resulullah'ın sallallahu aleyhi ve sellem yanında kaldı.

İbn İshak dedi ki: Bana Yahya bin Abbâd bin Abdullah bin Zübeyr, babası Abbâd'dan, o da Aişe'den rivayet etti ki, Aişe şöyle demiş: Mekke halkı esirlerinin fidyesini göndermeye başladığında, Resulullah'ın sallallahu aleyhi ve sellem kızı Zeyneb, Ebu'l-Âs bin Rebî''in fidyesi için bir mal gönderdi. Bu malın içinde, Hatice'nin Ebu'l-Âs ile zifafa girdiğinde ona taktığı bir gerdanlık da vardı. Aişe der ki: Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem o gerdanlığı görünce ona çok acıdı ve şöyle dedi: "Uygun görürseniz onun esirini serbest bırakın ve malını kendisine geri verin." Onlar da: "Peki, ya Resulallah" dediler. Böylece onu serbest bıraktılar ve ona ait olanı kendisine geri verdiler.