(ذكر الفتية الذين نزل فيهم: إن الذين توفاهم الملائكة ظالمي أنفسهم 4: 97) .

(Haklarında "Melekler, kendilerine zulmedenlerin canlarını alırken..." (4:97) ayetinin indiği gençlerin zikri.)

Bunlar Bedir'de öldürülen gençlerdi. Bize aktarıldığına göre haklarında Kur'an'dan şu ayet indi: "Melekler, kendi nefislerine zulmedenlerin canlarını aldıklarında onlara: 'Ne durumdaydınız?' derler. Onlar da: 'Biz yeryüzünde zayıf düşürülmüş kimselerdik' derler. Melekler: 'Allah'ın arzı geniş değil miydi, siz de orada hicret etseydiniz?' derler. İşte onların varacağı yer cehennemdir. Ne kötü bir dönüş yeridir." (4:97)

Bu ayet, isimleri belirtilen şu gençler hakkında inmiştir:

Benî Esed b. Abdüluzza b. Kusay'dan: Haris b. Zem'a b. Esved b. Abdulmuttalib b. Esed.

Benî Mahzum'dan: Ebu Kays b. Fakih b. Muğire b. Abdullah b. Ömer b. Mahzum ve Ebu Kays b. Velid b. Muğire b. Abdullah b. Ömer b. Mahzum.

Benî Cumah'tan: Ali b. Ümeyye b. Halef b. Vehb b. Huzafe b. Cumah.

Benî Sehm'den: Âs b. Münebbih b. Haccac b. Âmir b. Huzeyfe b. Sa'd b. Sehm.

Bunun sebebi şuydu: Bu gençler İslam'a girmişlerdi, Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem Mekke'deydi. Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem Medine'ye hicret edince, babaları ve akrabaları onları Mekke'de alıkoydular, onları fitneye düşürdüler, onlar da fitneye kapıldılar. Sonra kavimleriyle birlikte Bedir'e gittiler ve orada hepsi öldürüldüler.