(شعر مكرز في قتله عامرا) :

Mekriz'in Âmir'i öldürmesi hakkındaki şiiri:

Mekriz b. Hafs, Âmir'i öldürmesi münasebetiyle şöyle dedi:

"Onun Âmir olduğunu görünce, parçalanmış sevgilinin kalıntılarını hatırladım.

Kendi kendime dedim ki: İşte bu Âmir'dir, ondan korkma, hangi binekte olduğuna bak.

Ve yakinen bildim ki eğer ona bir darbe vurursam, onu Firâfir'le (kılıçla) vurduğum an helak olur.

Ona karşı yüreğimi sakinleştirdim ve göğsümü, silahı keskin, tecrübeli bir yiğidin üzerine bıraktım.

Korkusu ile benim korkum birbirine karıştığında, ben ne annelerden ne de babadan gelen melez bir döl değildim.

Onunla intikamımı aldım, kinimi unutmadım; oysa her akılsız (aciz kimse) kinini unutabilir."

(İbn Hişam der ki: "Firâfir" başka bir yerde "sıkı tutan/güçlü adam" anlamına gelir, ancak burada "kılıç" anlamındadır. "Ayheb" ise aklı olmayan kimse demektir; ayrıca yaban keçisi tekesine ve deve kuşu erkeğine de "ayheb" denir. Halil der ki: "Ayheb", kinini alacak gücü olmayan zayıf adam demektir.)