(حديث هجرته صلى الله عليه وسلم إلى المدينة) :

(Peygamber'in -sallallahu aleyhi ve sellem- Medine'ye Hicreti Hadisi)

İbn İshak dedi ki: Bana itham etmediğim biri, Urve b. Zübeyr'den, o da müminlerin annesi Aişe'den şöyle rivayet etti: Resulullah -sallallahu aleyhi ve sellem- günün iki vaktinden birinde, ya sabah ya da akşam, Ebu Bekir'in evine gelmeyi hiç ihmal etmezdi. Nihayet Resulullah'a -sallallahu aleyhi ve sellem- hicret etmesi ve Mekke'den, kavminin arasından çıkması için izin verildiği gün geldi. O gün Resulullah -sallallahu aleyhi ve sellem- bize öğle sıcağında, daha önce hiç gelmediği bir saatte geldi.

Aişe dedi ki: Ebu Bekir onu görünce: "Resulullah -sallallahu aleyhi ve sellem- bu saatte ancak yeni bir olay üzerine gelmiştir" dedi. İçeri girince Ebu Bekir yatağından ona yer açtı, Resulullah -sallallahu aleyhi ve sellem- oturdu. Ebu Bekir'in yanında benden ve kız kardeşim Esma bint Ebu Bekir'den başkası yoktu. Resulullah -sallallahu aleyhi ve sellem- dedi ki: "Yanındakileri dışarı çıkar." Ebu Bekir: "Ya Resulullah, bunlar sadece benim iki kızımdır, ne oldu? Babam ve anam sana feda olsun!" dedi. Resulullah -sallallahu aleyhi ve sellem-: "Allah bana çıkış ve hicret için izin verdi" buyurdu.

Aişe dedi ki: Ebu Bekir: "Ya Resulullah, arkadaşlığı (isterim)!" dedi. Resulullah -sallallahu aleyhi ve sellem-: "Arkadaşlığı (kabul ettim)" buyurdu.

Aişe dedi ki: Vallahi, o güne kadar hiç kimsenin sevinçten ağladığını bilmiyordum, ta ki o gün Ebu Bekir'in ağladığını görünceye kadar. Sonra dedi ki: "Ya Nebiyyallah, bu iki binek hayvanı, bunun için hazırlamıştım." Bunun üzerine ikisi, Beni Düil b. Bekir'den bir adam olan Abdullah b. Erkat'ı -ki annesi Beni Sehm b. Amr'dan bir kadındı ve kendisi müşrikti- kendilerine yol göstermesi için tuttular ve iki binek hayvanlarını ona teslim ettiler. Bu hayvanlar, belirlenen vakte kadar onun yanında otlatılıp beklendi.