(غلبة النبي له، وآية الشجرة) :

(Peygamber'in onu yenmesi ve ağaç mucizesi):

İbn İshak dedi ki: Bana babam İshak b. Yesar rivayet etti, dedi ki: Rukâne b. Abdi Yezîd b. Hâşim b. Abdulmuttalib b. Abdimenâf, Kureyş'in en güçlüsüydü. Bir gün Mekke'nin vadilerinden birinde Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem ile baş başa kaldı. Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem ona şöyle dedi: "Ey Rukâne, Allah'tan korkup seni davet ettiğim şeyi kabul etmez misin?" Rukâne dedi ki: "Eğer söylediğinin hak olduğunu bilseydim, sana tabi olurdum." Bunun üzerine Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem ona dedi ki: "Söyle bakalım, seni yere serersem, söylediğimin hak olduğunu bilir misin?" Dedi ki: "Evet." Resûlullah dedi ki: "Öyleyse kalk, seninle güreşeyim."

Rukâne kalkıp onunla güreşmeye başladı. Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem ona tutunduğunda, onu kendi gücüne hiç sahip olamayacak şekilde yere yatırdı. Sonra Rukâne dedi ki: "Tekrar dene ey Muhammed." Resûlullah tekrar denedi ve yine onu yere serdi. Rukâne dedi ki: "Ey Muhammed, vallahi bu gerçekten şaşılacak bir şey! Beni yere seriyorsun!" Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem dedi ki: "İstersen bundan daha şaşırtıcı bir şeyi de sana göstereyim; yeter ki Allah'tan kork ve emrime uy." Rukâne dedi ki: "Nedir o?" Resûlullah dedi ki: "Şu gördüğün ağacı çağırırım, o da bana gelir." Rukâne dedi ki: "Çağır bakalım." Resûlullah onu çağırdı, ağaç da yürüyerek Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem'in önünde durana kadar geldi. Sonra Resûlullah ona dedi ki: "Yerine geri dön." Ağaç da yerine geri döndü.

Bunun üzerine Rukâne kavmine gitti ve dedi ki: "Ey Abdimenâf oğulları, arkadaşınız yeryüzü halkına büyü yapıyor! Vallahi ondan daha büyücü birini hiç görmedim." Sonra onlara gördüğü ve yaşadığı şeyi anlattı.