(ذهابه إلى ذي الكفين ليحرقه، وشعره في ذلك) :

(Zi'l-Kefeyn'e gitmesi ve onu yakması, bu konudaki şiiri)

Sonra Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem ile birlikte kalmaya devam ettim, ta ki Allah ona Mekke'yi fethettirdi.

Dedim ki: Ey Allah'ın Resûlü, beni Zi'l-Kefeyn'e gönder; o, Amr b. Humeme'nin putudur, onu yakayım.

İbn İshak dedi ki: Bunun üzerine ona doğru çıktı. Tufeyl, putun üzerinde ateş yakmaya başlayıp şöyle diyordu:

"Ey Zi'l-Kefeyn, ben senin kullarından değilim, bizim doğuşumuz senin doğuşundan öncedir. Ben ateşi senin kalbinin içine doldurdum."