(ذكر ما كان يؤذي به أمية بن خلف رسول الله صلى الله عليه وسلم) :

(Ümeyye b. Halef'in Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem'e verdiği eziyetin zikri):

Ümeyye b. Halef b. Vehb b. Huzâfe b. Cumah, Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem'i her gördüğünde onu ayıplar ve diliyle incitirdi. Bunun üzerine Allah Teâlâ onun hakkında şu ayetleri indirdi: "Arkadan çekiştirip duran, kaş göz işareti yapan her kişinin vay haline! O ki mal toplamış ve onu sayıp durmuştur. Malının kendisini ebedi kılacağını sanır. Hayır! Andolsun ki o, Hutame'ye atılacaktır. Hutame'nin ne olduğunu sen ne bileceksin? O, Allah'ın tutuşturulmuş ateşidir. Öyle bir ateş ki, yüreklerin ta içine işler. Şüphesiz o, uzatılmış sütunlar arasında, üzerlerine kapatılmış olacaktır." (Hümeze Suresi, 104: 1-9)

İbn Hişam dedi ki: Hemmâz, kişiyi açıkça sövüp kaş göz işaretiyle küçümseyen ve onunla alay edendir. Hassân b. Sâbit şöyle demiştir:

"Seni ayıpladım, alevli bir şule gibi yanan bir kasideyle; sen de nefsin zilletiyle boyun eğdin."

Bu beyit, kendisine ait bir kasidededir. Çoğulu "hemezât"tır. Lemmâz ise insanları gizlice ayıplayan ve onlara eziyet edendir. Rü'be b. el-Accâc şöyle demiştir:

"Bâtılımın ve gıybetimin gölgesinde, öğle vaktinde."

Bu beyit de kendisine ait bir recezde geçmektedir. Çoğulu "lemezât"tır.