(قتل أبي النجاشي، وتولية عمه) :

(Necâşî'nin babasının öldürülmesi ve amcasının hükümdar olması)

İbn İshak dedi ki: Zührî dedi ki: Ben bu hadisi Urve b. Zübeyr'e anlattım -Ebu Bekir b. Abdurrahman'ın, Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem'in eşi Ümmü Seleme'den rivayet ettiği hadisi- bunun üzerine Urve şöyle dedi: "Necâşî'nin şu sözünün ne anlama geldiğini biliyor musun: 'Allah, benim mülkümü bana geri verdiğinde benden rüşvet almadı ki ben de bu konuda rüşvet alayım; insanlar da benim hakkımda (başka bir hükümdara) itaat etmedi ki ben de bu konuda insanlara itaat edeyim.'" Dedim ki: "Hayır, bilmiyorum." Bunun üzerine şöyle dedi: Mü'minlerin annesi Âişe bana şunu rivayet etti: Necâşî'nin babası kavminin hükümdarıydı ve onun Necâşî'den başka çocuğu yoktu. Necâşî'nin bir amcası vardı ki onun sulbünden on iki erkek evlat gelmişti; bunlar Habeşistan hükümdarlık hanedanının mensuplarıydı. Habeşliler kendi aralarında şöyle konuştular: "Necâşî'nin babasını öldürüp kardeşini hükümdar yapsak olmaz mı? Çünkü onun bu çocuktan başka evladı yok, kardeşinin ise sulbünden on iki erkek evladı var; böylece onun mülkünü kendi aralarında miras alırlar ve Habeşliler ondan sonra uzun bir zaman (istikrar içinde) kalır." Bunun üzerine Necâşî'nin babasının üzerine sabah vakti baskın yapıp onu öldürdüler ve kardeşini hükümdar yaptılar. Bir müddet bu hal üzere kaldılar.