(ابن الثامر ودعوته إلى النصرانية بنجران) :

(İbnü's-Sâmir'in Necran'da Hristiyanlığa Daveti):

Abdullah ibnü's-Sâmir, Necran'a girdiğinde bir sıkıntı içinde olan kimseye rastlasa ona derdi ki: "Ey Allah'ın kulu, Allah'ı bir bilir misin ve benim dinime girer misin? Ben de Allah'a dua ederim de seni içinde bulunduğun beladan kurtarır." Adam "evet" derdi, Allah'ı birler ve Müslüman olurdu (teslim olurdu), o da onun için dua ederdi, adam şifa bulurdu. Öyle ki Necran'da bir dert sahibi kalmadı ki ona gelmesin, onun yoluna tabi olsun ve o da dua etsin de şifa bulsun; hatta durumu Necran meliki'ne kadar ulaştı.

Melik onu çağırıp dedi ki: "Sen benim köyümün halkını benim aleyhime bozdun, benim dinime ve atalarımın dinine muhalefet ettin. Andolsun seni musle edeceğim (uzuvlarını keseceğim)." Abdullah dedi ki: "Buna güç yetiremezsin." Melik onu yüksek bir dağa götürtüp başı aşağı atılmasını emretti; yere düştü, hiçbir zarar görmedi. Sonra onu Necran'daki sulara, içine düşen her şeyin helak olduğu derin göllere gönderdi; içine atıldı, hiçbir zarar görmeden çıktı.

Melik ona galip gelemeyince, Abdullah ibnü's-Sâmir ona dedi ki: "Vallahi sen beni öldürmeye asla güç yetiremezsin, ta ki Allah'ı bir bilip benim iman ettiğime iman edinceye kadar. Şayet bunu yaparsan, bana musallat kılınırsın ve beni öldürürsün." Bunun üzerine o melik, Allah'ı bir bildi ve Abdullah ibnü's-Sâmir'in şehadet ettiği gibi şehadet etti. Sonra elindeki bir sopayla ona vurdu, büyük olmayan bir yara açtı ve onu öldürdü. Ardından melik de olduğu yerde helak oldu.

Necran halkı, Abdullah ibnü's-Sâmir'in dini üzerinde birleşti; o da İsa ibn Meryem'in getirdiği İncil ve onun hükmü üzerineydi. Sonra onlara da, kendi dinlerinin ehline isabet eden yeniliklerin (bidatlerin) benzeri isabet etti. İşte bundan dolayı Necran'da Hristiyanlığın aslı buradan gelmiştir. Doğrusunu Allah bilir.

İbn İshak dedi ki: Bu, Muhammed ibn Kâ'b el-Kurazî'nin ve bazı Necran ehlinin Abdullah ibnü's-Sâmir'den naklettiği rivayettir. Doğrusunu Allah bilir, bu olayın nasıl olduğunu.