(استمرار رسول الله صلى الله عليه وسلم في دعوته، ورجوع وفد قريش إلى أبي طالب ثانية) :

Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem, üzerinde bulunduğu hal üzere yürüyüp Allah'ın dinini açığa vurmaya ve ona davet etmeye devam etti. Sonra kendisiyle onlar arasındaki iş kızıştı, öyle ki adamlar birbirinden uzaklaştı ve kalpler kin bağladı.

Kureyş, Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem'i aralarında çokça anmaya başladı, onun hakkında birbirlerini kışkırttılar ve birbirlerini ona karşı teşvik ettiler. Sonra tekrar Ebu Talib'e yürüyüp şöyle dediler:

"Ey Ebu Talib! Senin bizim aramızda yaşın, şerefin ve mevkiin vardır. Biz seni kardeşinin oğlundan (onu vazgeçirmen için) istirham etmiştik, fakat sen onu bizden vazgeçirmedin. Vallahi biz, atalarımıza sövülmesine, akıllarımızın beyinsizlikle nitelendirilmesine ve ilahlarımızın ayıplanmasına artık tahammül edemeyiz; ya onu bizden def edersin, ya da seninle onun konusunda çarpışırız, taraflardan biri helak oluncaya kadar." Ya da buna benzer sözler söylediler, sonra yanından ayrılıp gittiler.

Kavminden ayrılmak ve onlarla düşmanlığa girmek Ebu Talib'e ağır geldi. Fakat Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem'i onlara teslim etmeye de, ona yardımı kesmeye de gönlü razı olmadı.