(قتله أبا سفيان وهربه) :

(Ebu Süfyan'ı Öldürmesi ve Kaçışı):

Dedi ki: Yanımda Ebu Süfyan için hazırladığım bir hançer vardı. Ona doğru çıktım ve göğsüne bir darbe indirdim. Mekke halkının duyacağı bir çığlık attı; ben de geri dönüp bulunduğum yere girdim. İnsanlar koşarak ona geldiler, o son nefeslerini veriyordu. "Seni kim vurdu?" dediler. "Amr bin Ümeyye" dedi ve ölüm ona galip geldi, olduğu yerde öldü. Bulunduğumuz yeri onlara göstermedi. Onu kaldırıp götürdüler.

Akşam olunca arkadaşıma "haydi kaçalım" dedim. Geceleyin Mekke'den çıkıp Medine'ye doğru yola koyulduk. Derken Hubeyb bin Adiy'in cesedini bekleyen nöbetçilere rastladık. İçlerinden biri: "Vallahi bu gece Amr bin Ümeyye'nin yürüyüşüne benzeyen birini hiç görmedim; eğer Medine'de olduğunu bilmeseydim, 'bu Amr bin Ümeyye'dir' derdim" dedi.

Dedi ki: Direğin hizasına gelince üzerine atıldım, onu alıp kaldırdım ve koşarak uzaklaştık. Onlar da ardımızdan koştular, ta ki Ecec vadisine inen bir yarıntıya vardık. Direği o yarıntıya fırlattım, Allah onu gözlerinden gizledi de bir daha bulamadılar.

Dedi ki: Arkadaşıma "haydi kaç, haydi kaç, devene ulaş ve üzerine bin; ben o topluluğu senden meşgul edeceğim" dedim. Ensarlı olan arkadaşımın ise binek hayvanı yoktu.