(قسم الفيء) :
Ganimetin taksimi
قال ابن إسحاق: ولما فرغ رسول الله صلى الله عليه وسلم من رد سبايا حنين
إلى أهلها، ركب، واتبعه الناس يقولون: يا رسول الله، اقسم علينا فيئنا من
الإبل والغنم، حتى ألجئوه إلى شجرة، فاختطفت عنه رداءه، فقال: أدوا علي
ردائي أيها الناس، فو الله أن لو كان لكم بعدد شجر تهامة نعما لقسمته
عليكم، ثم ما ألفيتموني بخيلا ولا جبانا ولا كذابا، ثم قام إلى جنب بعير،
فأخذ وبرة من سنامه، فجعلها بين أصبعيه، ثم رفعها، ثم قال: أيها الناس،
والله ما لي من فيئكم ولا هذه الوبرة إلا الخمس، والخمس مردود عليكم. فأدوا
الخياط والمخيط ، فإن الغلول يكون على أهله عارا ونارا وشنارا
يوم القيامة.
قال: فجاء رجل من الأنصار بكبة من خيوط شعر، فقال: يا رسول الله، أخذت
هذه الكبة أعمل بها برذعة بعير لي دبر، فقال: أما نصيبي منها فلك! قال: أما
إذ بلغت هذا فلا حاجة لي بها، ثم طرحها من يده. قال ابن هشام: وذكر زيد بن
أسلم، عن أبيه: أن عقيل بن أبي طالب دخل يوم حنين على امرأته فاطمة بنت
شيبة بن ربيعة، وسيفه متلطخ دما، فقالت: إني قد عرفت أنك قد قاتلت، فماذا
أصبت من غنائم المشركين؟ فقال:
دونك هذه الإبرة تخيطين بها ثيابك، فدفعها إليها، فسمع منادي رسول الله
صلى الله عليه وسلم يقول: من أخذ شيئا فليرده، حتى الخياط والمخيط. فرجع
عقيل، فقال: ما أرى إبرتك إلا قد ذهبت، فأخذها، فألقاها في الغنائم.
Türkçe Tercüme
(Ganimetin Taksimi):
İbn İshak dedi ki: Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem, Huneyn esirlerini ailelerine geri verme işini bitirince bineğine bindi. Halk peşinden gelip: "Ya Resulallah, deve ve koyunlardan olan ganimetimizi bize taksim et!" diyorlardı, öyle ki onu bir ağaca sıkıştırdılar ve ridasını (üzerindeki örtüyü) üzerinden çekip aldılar. Bunun üzerine şöyle buyurdu: "Ey insanlar, ridamı bana geri verin! Vallahi, sizin için Tihame'nin ağaçları sayısınca hayvanım olsaydı onu da aranızda paylaştırırdım. Sonra beni cimri, korkak ya da yalancı bulmadınız." Sonra kalkıp bir devenin yanına gitti, hörgücünden bir tüy aldı, iki parmağı arasına koyup kaldırdı ve şöyle dedi: "Ey insanlar! Vallahi, sizin ganimetinizden benim payıma düşen, şu tüy kadar bile olsa, beşte birden fazlası değildir; o beşte bir de size geri verilecektir. Öyleyse iğneyi ve ipliği bile (aldıysanız) geri verin. Çünkü ganimetten çalınan mal, kıyamet gününde sahibine ancak ar, ateş ve rezillik getirir."
(İbn İshak) dedi ki: Ensardan bir adam kıldan örülmüş bir yumak iple geldi ve dedi ki: "Ya Resulallah, bu yumağı, sırtı yara olan devemin semerini yapmak için almıştım." Resulullah: "Benim ondaki payım sana ait olsun!" buyurdu. Adam: "Madem iş bu noktaya vardı, benim buna ihtiyacım yok" dedi ve elinden atıverdi.
İbn Hişam dedi ki: Zeyd b. Eslem, babasından şöyle rivayet etti: Akil b. Ebu Talib, Huneyn günü kılıcı kana bulanmış halde karısı Fatıma bint Şeybe b. Rabîa'nın yanına girdi. Kadın: "Senin savaştığını biliyorum, müşriklerin ganimetlerinden ne ele geçirdin?" diye sordu. O da: "Al sana şu iğneyi, onunla elbiselerini dikersin" dedi ve iğneyi ona verdi. Derken Resulullah sallallahu aleyhi ve sellemin çağırıcısının: "Kim bir şey aldıysa geri versin, iğne ve iplik dahi olsa" diye seslendiğini işitti. Akil geri dönüp: "Senin iğneni de gitmiş sayıyorum" dedi, onu alıp ganimetlerin arasına attı.
Yapay zekâ destekli tercümedir; ilmî çalışmalar için aslına başvurunuz.