(شعر بجير في يوم الفتح) :

(Fetih günü Büceyr'in şiiri):

İbn İshak dedi ki: Büceyr bin Züheyr bin Ebî Sülmâ, Fetih günü şöyle dedi:

Hableka ehli her yolu terk etti,

Müzeyne de sabahleyin, Hıfaf oğulları da.

Onlara Mekke'de vurduk, Peygamber'in

- o hayır peygamberinin - fetih günü, hafif kılıçlarla.

Süleym'den yedi yüz kişiyle ve

Osman oğullarından bin vefalı kişiyle üzerlerine sabah baskını yaptık.

Omuzlarına vurduk, dövüşle ve mızrak darbeleriyle,

İnce tüylü okları fırlatarak.

Saflar arasında bir vızıltı görürsün,

Sanki oklar yaydan fırlıyormuş gibi.

Sevindik, atlar aralarında dolaşırken

Doğrultulmuş, düzgün gövdeli mızraklarla.

Arzuladığımız ganimetlerle döndük,

Onlarsa ayrılığa pişman olarak geri döndüler.

Allah Resulü'ne verdik biz de

Güzel bağlılık üzerine sözlerimizi ve ahdimizi.

Sözümüzü işittiler ve anladılar,

O korku sabahında bizden geri çekilmemizi.