(عرض جيوش الرسول أمام أبي سفيان) :

Kabileler sancaklarıyla geçmeye başladı. Her kabile geçtiğinde şöyle diyordu: "Ey Abbas, bunlar kimdir?" Ben de "Süleym" diyordum, o da "Süleym'le benim ne işim var?" derdi. Sonra bir kabile daha geçer, o yine sorardı: "Ey Abbas, bunlar kimdir?" Ben "Müzeyne" derdim, o "Müzeyne'yle benim ne işim var?" derdi. Bu böyle sürdü, kabileler bitene kadar geçen her kabileyi bana sordu, ben de kendisine haber verdikçe "Falanoğullarıyla benim ne işim var?" diyordu. Sonunda Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem yeşil birliği içinde geçti.

İbn Hişam dedi ki: Bu birliğe "yeşil birlik" denilmesinin sebebi, içindeki demirin çokluğu ve göze çarpmasıdır.

Haris bin Hilliza el-Yeşkürî şöyle demiştir:

"Sonra Hacer'i kastediyorum, Ümmü Katam'ın oğlunu... Onun yanında yeşil süvari birliği vardır."

Burada "birlik" kastedilmektedir. Bu beyit onun bir kasidesi içindedir.

Hassan bin Sabit el-Ensarî de şöyle demiştir:

"Bedir'i gördüğünde, yanakları terden akarken, Hazrec'ten yeşil bir birlikle geldi."

Bu beyit de onun Bedir günü hakkındaki şiirlerinde yazdığımız beyitler arasındadır.

İbn İshak dedi ki: O birlikte muhacirler ve ensar vardı, Allah onlardan razı olsun; onlardan demirin ışıltısından başka bir şey görünmüyordu. Bunun üzerine Ebu Süfyan "Subhanallah! Ey Abbas, bunlar kimdir?" dedi. Ben de "Bu, muhacirler ve ensar içindeki Resulullah sallallahu aleyhi ve sellemdir" dedim. O da dedi ki: "Bunlara karşı hiç kimsenin ne gücü ne de takati vardır. Vallahi ey Ebu'l-Fadl, kardeşinin oğlunun mülkü bu sabah pek büyük olmuştur."

Ben de "Ey Ebu Süfyan, bu peygamberliktir" dedim. O da "Öyleyse öyle olsun" dedi.