(تطوع بلال للحراسة وغلبة النوم عليه) :

(Bilal'in nöbet için gönüllü olması ve uykuya yenik düşmesi)

İbn İshak dedi ki: Zührî bana Said b. el-Müseyyeb'den şöyle rivayet etti: Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem Hayber'den dönerken yolun bir yerinde konakladı. Gecenin son vaktinde şöyle buyurdu: "Bize sabah namazını gözetecek bir adam var mı, biraz uyuyalım?" Bilal: "Ben, ey Allah'ın Resulü, senin için onu gözetirim" dedi.

Bunun üzerine Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem konakladı, insanlar da konaklayıp uyudular. Bilal kalkıp namaz kıldı, Allah azze ve celle'nin dilediği kadar namaz kıldı. Sonra devesine yaslandı ve şafağı gözetlemeye başladı, ama gözüne uyku bastı ve uyuyakaldı. Onları güneşin dokunmasından başka bir şey uyandırmadı. Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem ashabından ilk uyanan oldu ve: "Bize ne yaptın ey Bilal?" diye sordu. Bilal: "Ey Allah'ın Resulü, seni alan şey beni de aldı" dedi. Resulullah: "Doğru söyledin" buyurdu.

Sonra Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem devesini az bir mesafe sürdü, sonra çöktürdü ve abdest aldı, insanlar da abdest aldı. Ardından Bilal'e emretti, o da namaza kamet getirdi. Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem insanlara namaz kıldırdı. Selam verince insanlara döndü ve şöyle buyurdu: "Namazı unutursanız, hatırladığınızda onu kılın. Çünkü Allah tebareke ve teâlâ şöyle buyurmaktadır: 'Beni anmak için namazı dosdoğru kıl.'"