(شعر حسان في ذي قرد) :

(Zû Kared Günü Hakkında Hassan'ın Şiiri):

Zû Kared günü hakkında söylenen şiirlerden biri de Hassan bin Sabit'in şu sözleridir:

Eğer Saye'nin güneyinde dün akvasında karşılaştıkları ve kartallarının dokunduğu şey olmasaydı,

Size, her zırhlı süvariyi taşıyan, gerçeği koruyan, ataları şerefli atları getirirdik.

Lakîta'nın oğulları sevinsin ki biz, Mikdad'ın süvarilerinin sabahında selâmetteyiz.

Biz sekiz kişiydik, onlarsa kalabalık ve güçlü bir ordu idi; ama mızraklarla dağınık hale geldiler.

Biz, onları izleyen ve her soylu atın dizginini öne süren kavimdenüz.

Hayır, Mina'ya doğru koşan (hac develerinin) Rabbine yemin olsun ki, dağların yamaçlarını yara yara geçeriz.

Öyle ki atlarımızı sizin meydanlarınızda otlatır, esirlerle ve çocuklarla dönüp geliriz.

Her çevik ve güçlü at, her çarpışmada dönüp yorulana dek koşar.

Onun ayaklarını tüketen, sırtını parlatan gün gelir; hem sürüldüğü gün, hem de akın günü.

İşte böyle, atlarımız beslenmiş ve savaş, sabah rüzgârıyla alevlenmişken de öyleyiz.

Kılıçlarımız, demir zırhları ve keşif yapanın başını parça parça eden, parlak beyaz demirlerdir.

Allah, onlara karşı kendi haramını ve Rahman'ın izzetini sağlam kalelerle korumuştur.

Nimet içinde bir yurttaydılar, ama Zû Kared günlerinde bu, kulların yüzlerini değiştirdi.