(شعر حسان في الفخر بقتل عمرو) :

(Hassan'ın Amr'ın Öldürülmesiyle İftihar Şiiri)

Hassan bin Sabit, Amr bin Abdi Vedd'in öldürülmesiyle iftihar ederek şöyle dedi:

"Sizden kalanı, Amr'ı, mızraklarla helal kıldık, Yesrib'de koruyoruz, koruyucular ise azdı. Biz sizi her keskin kılıçla öldürdük, biz savaşa girince onun sahipleriyiz. Biz sizi Bedir'de öldürdük, öyle ki topluluğunuz helak olanlar arasında dolaşır oldu."

İbn Hişam dedi ki: Şiir konusunda bazı âlimler bu beyitlerin Hassan'a ait olduğunu inkâr ederler.

İbn İshak dedi ki: Hassan bin Sabit, Amr bin Abdi Vedd hakkında ayrıca şöyle dedi:

"Genç Amr bin Abd, Yesrib'in güneyinde intikamını bekleyerek akşamladı, ama bekleyemedi. Kılıçlarımızın nasıl parladığını gördün, atlarımızın da geri kalmadığını gördün. Bedir sabahında bir topluluğa rastladın ki, seni yorgun vuruşu gibi değil, gerçek bir vuruşla vurdular. Artık sen ne büyük bir gün için çağrılırsın, ey Amr, ne de büyük ve münker bir iş için."

İbn Hişam dedi ki: Şiir konusunda bazı âlimler bu beyitlerin de Hassan'a ait olduğunu inkâr ederler.

İbn İshak dedi ki: Hassan bin Sabit ayrıca şöyle dedi:

"Ebu Hedm'e bir haberci ulaştır, bineklerin koşarak taşıdığı bir mesaj olsun: Sen her zorlukta bizim velimiz miydin, başkası da rahatlıkta veli mi oluyordu? Sizden bir şahit var, beni gördü, onu çocuğun taşındığı gibi kaldırdığımı gördü."

İbn Hişam dedi ki: Bu beyitler Rebia bin Ümeyye ed-Deylî'ye de rivayet edilir, sonunda şöyle geçtiği de rivayet edilir: "Hazrecliyi elleri üzerine yıktım, nefsimin şifası da o Hazrecli oldu." Bu beyitler ayrıca Ebu Üsame el-Cüşemî'ye de rivayet edilir.