(شعر لابن رواحة أو كعب في بدر) :

Abdullah İbn Revâha bu konuda şöyle dedi (İbn Hişam der ki: Bu şiiri bana Ebû Zeyd el-Ensârî, Kâ'b İbn Mâlik'e ait olarak nakletti):

Ebû Süfyan'a Bedir'de sözleştik, fakat vaadinde onu doğru bulmadık; sözünde durmadı.

Yemin ederim ki eğer bize gelip bizimle karşılaşsaydı, rezil olarak dönerdin ve dostlarını kaybederdin.

Orada Utbe'nin ve oğlunun uzuvlarını bıraktık; Amr'ı, yani Ebu Cehil'i de yerde serili bıraktık.

Allah Resûlü'ne isyan ettiniz, yazıklar olsun dininize; işiniz kötü ve sapkınlığa sürüklenmiş bir işti.

Ben, beni kınasanız da diyeceğim şudur: Ailem de malım da Allah Resûlü'ne feda olsun.

Ona itaat ettik, onu hiçbir şeye denk tutmadık; o bizim için karanlık gecede yol gösteren bir meşale idi.