(ذكر شجاعة المجاهدين من قبل مع الأنبياء) :
(Önceki peygamberlerle birlikte mücahidlerin gösterdiği cesaretin zikri):
ثم قال: «وكأين من نبي قاتل معه ربيون كثير، فما وهنوا لما أصابهم في
سبيل الله، وما ضعفوا وما استكانوا، والله يحب الصابرين» 3: 146:
أي وكأين من نبي أصابه القتل، ومعه ربيون كثير: أي جماعة، فما وهنوا لفقد
نبيهم، وما ضعفوا عن عدوهم، وما استكانوا لما أصابهم في الجهاد عن الله
تعالى وعن دينهم، وذلك الصبر، والله يحب الصابرين «وما كان قولهم إلا أن
قالوا ربنا اغفر لنا ذنوبنا، وإسرافنا في أمرنا، وثبت أقدامنا، وانصرنا على
القوم الكافرين» 3: 147.
Türkçe Tercüme
(Peygamberlerle birlikte önceki mücahitlerin cesaretinin zikri):
Sonra dedi ki: "Nice peygamber vardı ki, beraberinde birçok Rabbani (Allah'a bağlı) kimseler savaştı da, Allah yolunda başlarına gelenlerden dolayı gevşemediler, zayıflık göstermediler, boyun eğmediler. Allah sabredenleri sever." (3: 146)
Yani nice peygamber vardı ki kendisine öldürme (tehlikesi) isabet etti, beraberinde de "Rabbiyyun" denilen çok sayıda kimse -yani bir topluluk- bulunuyordu. Onlar peygamberlerini kaybetmekle gevşemediler, düşmanları karşısında zayıflık göstermediler, Allah yolunda ve dinleri uğrunda cihadda başlarına gelenler karşısında boyun eğmediler. İşte sabır budur, ve Allah sabredenleri sever. "Onların sözü sadece şöyle demekten ibaretti: Rabbimiz! Günahlarımızı ve işimizdeki aşırılığımızı bağışla, ayaklarımızı sabit kıl ve kâfirler topluluğuna karşı bize yardım et." (3: 147)
Yapay zekâ destekli tercümedir; ilmî çalışmalar için aslına başvurunuz.