(حنظلة غسيل الملائكة) :

(Meleklerin Yıkadığı Hanzala):

Hanzala b. Ebi Amir el-Ğasil ile Ebu Süfyan karşılaştı. Hanzala b. Ebi Amir onu alt edince, Şeddad b. el-Esved -ki o İbn Şuub'dur- Ebu Süfyan'ı üstün duruma getirdiğini gördü. Şeddad da Hanzala'ya vurup onu öldürdü. Bunun üzerine Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: "Sizin arkadaşınızı", yani Hanzala'yı kastederek, "melekler yıkamaktadır." Bunun üzerine ailesine onun durumunu sordular. Eşine kendisi hakkında soruldu. O da dedi ki: "Nida sesini duyunca cünüp olduğu halde çıktı."

İbn Hişam dedi ki: "el-Hâtife" yerine "el-Hâiaa" da denilir. Hadiste şöyle geçer: "İnsanların en hayırlısı, atının dizginini elinde tutan, bir feryat (hayea) duyduğunda hemen ona doğru koşan kimsedir." Tarammah b. Hakem et-Tâî -Tarammah, uzun boylu adam demektir- şöyle demiştir:

"Ben Malik oğullarından, şerefli kimselerin oğluyum; korkak adamların dağılıp kaçtığı zamanlarda bile."

(El-Hayea: içinde korku bulunan feryat sesidir.)

İbn İshak dedi ki: Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem, "İşte bunun için melekler onu yıkadılar" buyurdu.