- ذكر مؤاخاة رسول الله صلى الله عليه وسلم بين المهاجرين والأنصار.

Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem'in Muhacirler ile Ensar arasında kardeşlik akdetmesinin zikri.

531- Muhammed b. Ömer bize haber verdi, o Muhammed b. Abdullah'tan, o Zührî'den (H)

Bize Musa b. Muhammed b. İbrahim et-Teymî de babasından rivayet ederek anlattı (H)

Bize Abdurrahman b. Ebi'z-Zinâd da İbrahim b. Yahya b. Zeyd b. Sabit'ten rivayet ederek anlattı (H)

Bize Musa b. Damra b. Said de babasından rivayet ederek anlattı; dediler ki: Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem Medine'ye geldiğinde, Muhacirlerin bir kısmını diğer bir kısmıyla kardeş yaptı, Muhacirler ile Ensar arasında da kardeşlik akdetti. Aralarında hak ve yardımlaşma üzere kardeşlik kurdu; öyle ki ölümden sonra birbirlerine, akraba oldukları hâlde diğer akrabalarını bırakıp mirasçı oluyorlardı. Bunlar doksan kişiydi: kırk beşi Muhacirlerden, kırk beşi Ensar'dan. Denir ki: yüz kişiydiler; ellisi Muhacirlerden, ellisi Ensar'dandı. Bu, Bedir'den önce olmuştu. Bedir savaşı gerçekleşip Allah Teâlâ'nın "Rahim sahipleri, Allah'ın kitabında birbirlerine (mirasçılık bakımından) daha yakındırlar; şüphesiz Allah her şeyi hakkıyla bilendir" (ayetini) indirmesiyle bu âyet önceki hükmü neshetti; kardeşlik akdi mirasta geçerliliğini yitirdi ve herkes kendi soyuna döndü, akraba sahipleri birbirlerine mirasçı oldular.

532- Affân b. Müslim bize haber verdi, Hammad b. Seleme bize haber verdi, o Âsım el-Ahvel'den, o Enes b. Malik'ten rivayet etti ki: Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem, Muhacirler ile Ensar arasında Enes'in evinde kardeşlik antlaşması yaptı.