(ابن غزية وضرب الرسول له في بطنه بالقدح) :

(İbn Ğaziyye ve Resûlullah'ın onun karnına ok ile dokunması)

İbn İshak dedi ki: Bana Habbân b. Vâsi' b. Habbân, kavminden bazı yaşlılardan naklederek anlattı ki: Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem, Bedir günü ashabının saflarını düzeltiyordu; elinde de safları düzeltmek için kullandığı bir ok vardı. Derken Benî Adî b. Neccâr'ın müttefiki Sevâd b. Ğaziyye'nin yanından geçti -İbn Hişam dedi ki: "Sevâd" şeddeli olarak söylenir; Ensâr içinde bunun dışında bir de şeddesiz "Sevâd" vardır- Sevâd saftan ileri çıkmıştı -İbn Hişam dedi ki: bazıları "saftan ileri fırlamıştı" şeklinde de rivayet etmiştir- Resûlullah okla onun karnına dokundu ve: "Düzel ey Sevâd" dedi. Sevâd: "Ya Resûlallah, beni incittin; oysa Allah seni hak ve adaletle gönderdi. Bana kısas hakkımı ver" dedi. Bunun üzerine Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem karnını açtı ve: "Kısasını al" dedi. Sevâd ise ona sarılıp karnını öptü. Resûlullah: "Seni buna sevk eden nedir ey Sevâd?" diye sordu. O da: "Ya Resûlallah, gördüğün gibi (savaş) an geldi çattı; senden ayrılırken son anımda tenimin tenine değmesini istedim" dedi. Bunun üzerine Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem onun için hayır duasında bulundu ve kendisine güzel sözler söyledi.