(دعاء عتبة إلى المبارزة) :

(Utbe'nin mübarezeye çağırması):

Dedi ki: Sonra Utbe b. Rabîa, kardeşi Şeybe b. Rabîa ile oğlu Velîd b. Utbe arasında olduğu halde çıktı. Saftan ayrılınca mübarezeye çağırdı. Ona karşı Ensardan üç genç çıktı: Haris'in oğulları Avf ve Muavviz -anneleri Afra idi- ve bir başka adam ki Abdullah b. Revâha olduğu söylenir. Onlara "Siz kimsiniz?" dediler. "Ensar'dan bir topluluğuz" dediler. Onlar da "Bizim size ihtiyacımız yok" dediler. Sonra münâdileri seslendi: "Ey Muhammed! Bize kendi kavmimizden akranlarımızı çıkar." Bunun üzerine Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem: "Kalk ey Ubeyde b. Haris, kalk ey Hamza, kalk ey Ali" dedi. Onlar kalkıp yaklaşınca, "Siz kimsiniz?" dediler. Ubeyde "Ubeyde", Hamza "Hamza", Ali de "Ali" dedi. "Evet, kerim akranlarsınız" dediler.

Böylece topluluğun en yaşlısı olan Ubeyde, Utbe b. Rabîa ile; Hamza, Şeybe b. Rabîa ile; Ali de Velîd b. Utbe ile mübareze etti. Hamza, Şeybe'ye mühlet vermeden onu öldürdü. Ali de Velîd'e mühlet vermeden onu öldürdü. Ubeyde ile Utbe arasında ise iki darbe teati edildi, her ikisi de birbirini yaraladı. Hamza ile Ali kılıçlarıyla Utbe'ye saldırıp işini bitirdiler, sonra arkadaşlarını (Ubeyde'yi) taşıyıp kendi arkadaşlarına götürdüler.

İbn İshak dedi ki: Bana Âsım b. Ömer b. Katâde rivayet etti: Utbe b. Rabîa, Ensardan olan gençler kendilerini tanıtınca onlara şöyle dedi: "Kerim akranlarsınız, fakat biz kendi kavmimizi istiyoruz."