(منزلة أبي حارثة عند ملوك الروم) :

Ebu Hârise'nin Rum krallarının yanındaki mevkii:

Ebu Hârise onların (Nasârâ) arasında şeref kazanmış, kitaplarını okuyup incelemiş, hatta dinlerindeki ilmi güzelleşmişti (derinleşmişti). Rum krallarından Nasrâniler onu şereflendirmişler, ona ihtimam göstermişler, hizmetçiler tahsis etmişler, onun için kiliseler inşa etmişler ve ona nail oldukları ikramları bol bol vermişlerdi; çünkü kendisinden onlara ulaşan ilmi ve dinlerindeki gayreti (bu ikramları hak ettiriyordu).