(تفسير ابن هشام لبعض الغريب) :

İbn Hişam der ki: "Şat'ehû" kelimesi, filizleri anlamındadır; tekili "şat'ete"dir. Araplar "eşta'e'z-zer'u" derler, yani ekin filizlerini çıkardığında bu ifade kullanılır. "Âzerahû" ise "ona yardım etti, destek oldu" demektir; böylece ondan önceki (filiz), asıllarına (ana köklere) benzer hale gelir.

İmruülkays b. Hucr el-Kindî şöyle demiştir:

"Bir vadi kıvrımında ki orada dal ağacının bitkisi birbirine sarılıp güçlenmiştir, ganimet yüklü ve mahrum kalmış orduların geçtiği bir yerde."

Bu beyit onun bir kasidesindendir. Rebîa b. Mâlik b. Zeyd Menât oğullarından Humeyd b. Mâlik el-Erkat da şöyle demiştir:

"Ekin ve yonca, bitkisi birbirine destek olup güçlenmiş."

Bu beyit de onun bir recezindendir. "Sûkuhû" kelimesi (hemzesiz olarak) "sâk"ın çoğuludur, ağacın gövdesi/kökü anlamına gelir.