(منزله صلى الله عليه وسلم من بيت أبي أيوب، وشيء من أدبه في ذلك) :

Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem'in Ebu Eyyub'un Evindeki Konumu ve Bu Konudaki Edeb İnceliğine Dair

İbn İshak dedi ki: Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem, mescidi ve meskenleri yapılıncaya kadar Ebu Eyyub'un evinde kaldı, sonra Ebu Eyyub'un evinden -Allah ona rahmet ve rıdvanını ihsan etsin- kendi meskenlerine taşındı.

İbn İshak dedi ki: Bana Yezid bin Ebu Habib, Mersed bin Abdullah el-Yezeni'den, o da Ebu Rehm es-Simai'den bana rivayet etti ki, dedi: Ebu Eyyub bana şöyle rivayet etti, dedi: Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem evime konuk olduğunda alt katta kaldı, ben ve Ümmü Eyyub üst katta kaldık. Ben ona: "Ey Allah'ın peygamberi, babam ve anam sana feda olsun, senin altında olmamı, benim de senin üstünde olmamı hoş görmüyor, büyük görüyorum. Sen yüksel de üst katta ol, biz de inelim ve alt katta olalım" dedim. O da: "Ey Ebu Eyyub, bizim ve bize gelip gidenler için bizim evin alt katında olmamız daha uygundur" dedi.

Dedi ki: Böylece Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem evin alt katında kaldı, biz de meskende onun üstünde kaldık. Derken bizim bir su testimiz kırıldı, ben ve Ümmü Eyyub kalkıp elimizdeki tek yorganımız olan bir kadife ile suyu kuruladık; ondan Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem'e bir şey damlayıp da ona zarar verir diye korkarak.

Dedi ki: Ona akşam yemeği hazırlar, sonra kendisine gönderirdik. O da fazlasını bize geri gönderdiğinde, ben ve Ümmü Eyyub onun elinin dokunduğu yeri arayıp bereket dileyerek ondan yerdik. Nihayet bir gece kendisine soğan veya sarımsak koyduğumuz akşam yemeğini gönderdik, Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem onu geri gönderdi ve içinde elinin dokunduğu bir iz göremedim.

Dedi ki: Ona korku içinde vardım ve dedim: "Ey Allah'ın Resulü, babam ve anam sana feda olsun, akşam yemeğini geri gönderdin, içinde elinin dokunduğu bir yer görmedim. Sen onu bize geri gönderdiğinde, ben ve Ümmü Eyyub bereket dileyerek elinin dokunduğu yeri arardık." Buyurdu ki: "Ben onda bu bitkinin kokusunu buldum, ben ise (melekle) münacaat eden bir kimseyim; siz ise onu yiyin." Dedi ki: Biz de onu yedik, ondan sonra ona bir daha o bitkiyi (yemeğine) koymadık.