(طمع الرسول في إسلام أبي طالب، وحديث ذلك) :

(Resulullah'ın Ebu Talib'in İslam'a girmesini arzulaması ve bunun hikâyesi)

Ebu Talib, Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem'e şöyle dedi: "Vallahi, ey kardeşimin oğlu, senin onlardan haksız bir şey istediğini görmedim." Ebu Talib bunu söyleyince Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem onun İslam'a gireceğini umdu ve ona şöyle demeye başladı: "Ey amca, sen de onu söyle ki, kıyamet günü senin için şefaati helal kılayım." Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem'in kendisine olan bu düşkünlüğünü görünce Ebu Talib dedi ki: "Ey kardeşimin oğlu, vallahi eğer senin ve senden sonra babanın oğullarının maruz kalacağı ayıplamadan ve Kureyş'in, benim bunu ölüm korkusundan söylediğimi zannetmesinden çekinmeseydim, onu söylerdim; onu ancak seni sevindirmek için söylerim (derdim)."

Ebu Talib'e ölüm yaklaştığında, Abbas ona baktı, dudaklarını kıpırdattığını gördü; kulağını ona yaklaştırdı, sonra dedi ki: "Ey kardeşimin oğlu, vallahi kardeşim, senin ona söylemesini emrettiğin kelimeyi söyledi."

Bunun üzerine Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem: "Ben işitmedim" dedi.