(حديث عبد الله بن أبي أمية مع رسول الله صلى الله عليه وسلم) :

(Abdullah ibn Ebî Ümeyye'nin Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem ile konuşması)

Onlar Resûlullah sallallahu aleyhi ve selleme bunu söyleyince, o kalkıp yanlarından ayrıldı. Onunla birlikte Abdullah ibn Ebî Ümeyye ibn Muğîre ibn Abdullah ibn Ömer ibn Mahzûm da kalktı -ki bu kişi Resûlullah'ın halasının oğluydu, Âtike bint Abdulmuttalib'in oğluydu- ve ona şöyle dedi: "Ey Muhammed! Kavmin sana teklif ettiklerini teklif etti, sen bunları onlardan kabul etmedin. Sonra senin Allah katındaki mevkiini, dediğin gibi olduğunu anlayıp seni tasdik edip sana tabi olmak için kendileri adına bazı şeyler istediler, yine yapmadın. Sonra senin üstünlüğünü ve Allah katındaki mevkiini kendilerine göstermen için senin kendin adına bir şey almanı istediler, yine yapmadın. Sonra kendilerini korkuttuğun azaptan bir kısmını çabuklaştırmanı istediler, yine yapmadın." -ya da buna benzer sözler söyledi- "Vallahi, göğe bir merdiven kurup onunla çıktığını ben bakarken göğe ulaşmadıkça, sonra da beraberinde senin dediğin gibi olduğuna şahitlik eden dört melek getirmedikçe sana asla iman etmem. Allah'a yemin ederim ki, bunu yapsan bile seni tasdik edeceğimi sanmıyorum." Sonra Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellemin yanından ayrıldı.

Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem de, kavminden ummuş olduğu şeyi -onları davet ettiğinde- elde edemediği ve onların kendisinden uzaklaştıklarını gördüğü için üzgün ve kederli bir halde ailesinin yanına döndü.