(ما أشار به عتبة على أصحابه) :

(Utbe'nin arkadaşlarına verdiği öğüt)

Utbe kalkıp arkadaşlarının yanına gitti. Onlar birbirlerine: "Vallahi Ebu'l-Velid gittiği yüzle dönmemiş, başka bir yüzle dönmüş" dediler. Yanlarına oturunca ona: "Ardında ne var, ey Ebu'l-Velid?" diye sordular.

Dedi ki: "Ardımda şu var: Ben öyle bir söz işittim ki, vallahi ben ömrümde onun benzerini hiç işitmedim. Vallahi bu ne şiirdir, ne sihirdir, ne de kehanettir. Ey Kureyş topluluğu, bana itaat edin ve bunu benim üzerime bırakın; şu adamla, üzerinde bulunduğu şey arasına girmeyin, onu kendi haline bırakın. Vallahi ondan işittiğim bu sözün büyük bir haberi olacaktır. Eğer Araplar ona bir zarar verirse, onu sizin dışınızdakiler ortadan kaldırmış olur; eğer Araplara üstün gelirse, onun mülkü sizin mülkünüz, onun izzeti sizin izzetiniz olur ve siz insanların en mutlusu olursunuz onunla."

Dediler ki: "Vallahi, ey Ebu'l-Velid, seni diliyle büyülemiş!"

Dedi ki: "Onun hakkındaki görüşüm budur, artık size ne uygun görünüyorsa onu yapın."