(فضل زمزم وما قيل فيها من شعر) :

(Zemzem'in Fazileti ve Onun Hakkında Söylenen Şiirler)

İbn İshak dedi ki: Zemzem, kendisinden önce hacılara su verilen kuyuların yerini aldı ve bunların işlevini sona erdirdi. İnsanlar, Mescid-i Haram'a olan konumu ve diğer sulardan üstünlüğü sebebiyle ona yöneldiler; zira o, İbrahim ile İsmail'in -aleyhimesselam- kuyusuydu. Abdumenaf oğulları, bu kuyuyla hem tüm Kureyş'e hem de bütün Araplara karşı övünç duydular.

Bunun üzerine Ebu Amr b. Ümeyye b. Abdüşems b. Abdumenaf'ın oğlu Müsafir b. Ebu Amr, kendilerine emanet edilen sikaye (hacılara su verme) ve rifade (hacılara yemek verme) görevleriyle, insanlar için yaptıkları hizmetlerle ve kendilerine zuhur eden Zemzem ile Kureyş'e karşı övünerek şu beyitleri söyledi -zira Abdumenaf oğulları tek bir ev halkıydı, birinin şerefi diğerinin şerefiydi, birinin faziletiyle diğeri de faziletlenirdi-:

"Şerefi atalarımızdan miras aldık, o da bizimle yükseldi ve arttı.

Hacılara su vermedik mi, kesip ikram etmedik mi o iri develeri, ağırlama içinde?

Ölümün türlü hallerinde de sağlam bağlarla ikramda bulunduk.

Eğer helak olursak, buna karşı elimizden bir şey gelmez; kim ebediyen kalıcıdır ki?

Zemzem bizim soyumuzdadır, kıskananın gözünü de biz çıkarırız."

İbn Hişam dedi ki: Bu beyitler onun bir kasidesi içindedir.

İbn İshak dedi ki: Adiy b. Ka'b b. Lüey oğullarından Huzeyfe b. Ganim de şöyle dedi:

"Hacılara su veren, hayır sahibi olan da Hâşim'dir; Abdumenaf ise o Fihrî efendidir.

Makam'ın yanında Zemzem'i kazdı, öyle ki onun sikayesi (su verme hizmeti) her övünen kimseye karşı bir övünç kaynağı oldu."

İbn Hişam dedi ki: Burada kastedilen, Hâşim'in oğlu Abdulmuttalib'dir. Bu iki beyit, Huzeyfe b. Ganim'in bir kasidesi içindedir; yeri geldiğinde inşallah onu zikredeceğim.