(دعابة ابن حذافة مع جيشه) :

İbn Huzâfe'nin Ordusuyla Şakalaşması

Abdülaziz b. Muhammed, Muhammed b. Amr b. Alkame'den, o da Amr b. el-Hakem b. Sevban'dan, o da Ebu Said el-Hudrî'den şöyle rivayet etti: Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem, Alkame b. Mücezziz'i (bir sefere) gönderdi. Ebu Said el-Hudrî dedi ki: Ben de aralarındaydım. Gazamızın son noktasına ulaştığımızda, ya da yolun bir yerinde iken, ordudan bir gruba izin verildi ve başlarına Abdullah b. Huzâfe es-Sehmî tayin edildi. O, Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem'in ashabından olup kendisinde bir şakacılık vardı.

Yolun bir yerinde iken bir ateş yaktı, sonra topluluğa dedi ki: "Benim üzerinizde işitme ve itaat hakkım yok mu?" Dediler ki: "Evet var." Dedi ki: "Size bir şey emretsem yapmaz mısınız?" Dediler ki: "Evet, yaparız." Dedi ki: "O halde hakkım ve itaatiniz üzerine sizden şunu istiyorum: Şu ateşe atlayın!"

(Ravi) dedi ki: Topluluktan bazıları eteklerini toplayıp kalktı, öyle ki ateşe atlayacaklarını sandı. Bunun üzerine onlara dedi ki: "Oturun, ben sadece sizinle şaka yapıyordum."

Bu durum, Resûlullah'ın huzuruna döndüklerinde kendisine anlatıldı. Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: "Sizden kim size bir günah (masiyet) emrederse, ona itaat etmeyin."

Muhammed b. Talha ise, Alkame b. Mücezziz'in ve arkadaşlarının hiçbir tuzakla karşılaşmadan geri döndüklerini zikretmiştir.