(رواية ابن خارجة عما سمعه من الرسول في حجة الوداع) :

İbn İshak dedi ki: Bana Leys İbn Ebî Süleym, Şehr İbn Havşeb el-Eş'arî'den, o da Amr İbn Hâricе'den şöyle rivayet etti:

Attâb İbn Esîd beni bir ihtiyacı için Resûlullah'a (sallallahu aleyhi ve sellem) gönderdi. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) Arafat'ta vakfede duruyordu. Ben de ona ulaştım, sonra Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) devesinin altında durdum; devesinin salyası başıma damlıyordu. Onu şöyle derken işittim:

"Ey insanlar! Allah her hak sahibine hakkını vermiştir. Vârise vasiyet caiz değildir. Çocuk yatağa (nikâhlı eşe) aittir, zina edene ise mahrumiyet vardır. Kim babasından başkasına nesep iddia ederse yahut kendi efendilerinden başkasına intisap ederse, Allah'ın, meleklerin ve tüm insanların lâneti onun üzerine olsun. Allah ondan ne bir farz ibadeti ne de bir nafileyi kabul eder."