(تدبير عامر للغدر بالرسول) :

(Âmir'in Resulullah'a hile kurma tasarısı):

Allah'ın düşmanı Âmir b. et-Tufeyl, Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem'in yanına gelmişti; ona hile kurmak istiyordu. Kavmi ona demişti ki: Ey Âmir, insanlar Müslüman oldu, sen de Müslüman ol. O şöyle dedi: Vallahi ben, Araplar benim izimden gitmedikçe bu işten vazgeçmeyeceğime yemin etmiştim. Şimdi ben kalkıp Kureyş'ten bu delikanlının izinden mi gideceğim! Sonra Erbed'e dedi ki: Adamın yanına vardığımızda ben onun dikkatini senden alacağım; ben bunu yaptığımda sen onu kılıçla hallet.

Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem'in yanına geldiklerinde Âmir b. et-Tufeyl dedi ki: Ey Muhammed, benimle baş başa konuş. O da: Hayır, vallahi, tâ ki sen yalnız Allah'a iman edesin, dedi. Âmir yine: Ey Muhammed, benimle baş başa konuş, dedi ve konuşmaya devam edip Erbed'den kendisine emrettiği şeyi yapmasını bekliyordu. Fakat Erbed hiçbir şey yapamadı. Âmir, Erbed'in yaptığını (yapamadığını) görünce yine dedi ki: Ey Muhammed, benimle baş başa konuş. Resulullah yine: Hayır, tâ ki sen ortağı olmayan Allah'a iman edesin, dedi. Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem onun isteğini reddedince Âmir dedi ki: Vallahi buraları sana karşı atlılar ve piyadelerle dolduracağım. Âmir dönüp gidince Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem şöyle dua etti: "Allah'ım, Âmir b. et-Tufeyl'e karşı bana yeter ol."

Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem'in yanından çıktıklarında Âmir, Erbed'e dedi ki: Yazıklar olsun sana ey Erbed, sana emrettiğim şey ne oldu? Vallahi yeryüzünde benim için senden daha korkulacak bir adam yoktu. Ama Allah'a yemin ederim ki bugünden sonra seni asla korkmayacağım. Erbed dedi ki: Babasız kalasıca! Bana acele etme. Vallahi bana emrettiğin şeyi yapmaya her niyetlendiğimde, sen benimle o adamın arasına girdin, öyle ki senden başka kimseyi göremez oldum. Şimdi seni mi kılıçla vurayım?