(شعر الزبرقان في الفخر بقومه) :

(Zeberkân'ın kavmiyle övünme şiiri):

Zeberkân İbn Bedr ayağa kalkıp şöyle dedi:

Bizleriz o kerem sahipleri, hiçbir kabile bize denk olamaz... İçimizden krallar çıkar, bizde hükümler kurulur.

Nice kabileleri ganimet paylaşımında zorla ele geçirdik... izzet fazlası hep peşimizden gelir.

Kıtlık zamanında bizim yemeğimiz doyurur insanları... kavrulmuş etten, bulut belirmediğinde bile.

Görürsün ki insanların ileri gelenleri bize gelir... her diyardan sevgiyle, sonra da bize katılırlar.

Soyumuzda taze deve keseriz konuklar için... inen kim olursa olsun doyar gider.

Hangi kabileyle övünsek görürsün ki... onlar fayda görür, biz baş oluruz kesilen.

Bizimle övünmeye kalkanı iyi tanırız... döner gider o topluluk, haberler dinlenir dururken.

Biz üstün geliriz, kimse bize üstün gelemez... işte böyle yükseliriz övünç zamanında.

İbn Hişam dedi ki: Şöyle de rivayet edilir:

"İçimizden krallar çıkar, bizde dörtte bir paylaşılır"

Ve şöyle de rivayet edilir:

"Her diyardan bize meylederler, sonra da bize tabi olurlar"

Bunu bana Benî Temîm'den biri rivayet etti; şiir ilminde bilgili olanların çoğu bu şiirin Zeberkân'a ait olduğunu kabul etmezler.