(أمان الرسول لصفوان بن أمية) :

Resûlullah'ın Safvân b. Ümeyye'ye Eman Vermesi:

İbn İshak dedi ki: Bana Muhammed b. Cafer, Urve b. Zübeyr'den naklederek anlattı, dedi ki: Safvân b. Ümeyye, Cidde'ye gidip oradan Yemen'e binmek üzere yola çıktı. Bunun üzerine Umeyr b. Vehb dedi ki: "Ey Allah'ın peygamberi, Safvân b. Ümeyye kavminin efendisidir, senden kaçarak çıktı, kendini denize atacak. Ona eman ver, Allah senin üzerine salât etsin." Peygamber dedi ki: "O emandadır." Umeyr dedi ki: "Ey Allah'ın Resûlü, bana emanini tanıyacağı bir alamet ver." Bunun üzerine Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem, Mekke'ye girerken içine girdiği sarığını ona verdi.

Umeyr bu sarıkla çıkıp Safvân'a yetişti; o denizde binmek üzereydi. Umeyr dedi ki: "Ey Safvân, anam babam sana feda olsun! Allah'tan kork, Allah'tan kork, kendini helak etme! İşte sana Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem'den bir eman getirdim." Safvân dedi ki: "Yazık sana! Çekil git benden, benimle konuşma!" Umeyr dedi ki: "Ey Safvân, anam babam sana feda olsun! O insanların en faziletlisi, en iyisi, en yumuşak huylusu ve en hayırlısıdır; senin amcaoğlundur. Onun izzeti senin izzetindir, onun şerefi senin şerefindir, onun mülkü senin mülkündür." Safvân dedi ki: "Ben ondan kendi canım için korkuyorum." Umeyr dedi ki: "O bundan daha halim ve daha kerimdir." Bunun üzerine Safvân onunla birlikte döndü, ta ki Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem'in huzurunda durdu.

Safvân dedi ki: "Bu adam senin bana eman verdiğini iddia ediyor." Peygamber dedi ki: "Doğru söyledi." Safvân dedi ki: "Öyleyse bana bu konuda iki ay muhayyerlik ver." Peygamber dedi ki: "Sana bu konuda dört ay muhayyerlik veriyorum."

İbn Hişam dedi ki: Bana Kureyş'ten ilim ehli bir adam anlattı ki, Safvân, Umeyr'e şöyle demiş: "Yazık sana! Çekil git benden, benimle konuşma, çünkü sen yalancısın." Bu, ona (Umeyr'e) yapılan (bir şey) sebebiyleydi ki bunu Bedir günü hadisinin sonunda zikretmiştik.