(أبو لبابة وتوبته) :

(Ebu Lübabe ve Tövbesi):

Dedi ki: Sonra onlar (Kurayza oğulları) Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem'e haber gönderdiler: "Bize Ebu Lübabe b. Abdulmünzir'i gönder" dediler; ki o, Evs'in müttefiki olan Amr b. Avf oğullarının kardeşiydi. Onu, kendi işlerinde kendisiyle istişare etmek için istediler. Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem onu onlara gönderdi. Onu görünce erkekler ona doğru kalktılar, kadınlar ve çocuklar da ağlayarak yüzüne kapandılar. O da onlara acıdı.

Ona dediler ki: "Ey Ebu Lübabe! Sence Muhammed'in hükmüne razı olup teslim olalım mı?" O da "evet" dedi ve eliyle boğazına işaret ederek "bu, boğazlamadır" (yani kesim demektir) dedi.

Ebu Lübabe dedi ki: Vallahi, ayaklarım yerinden ayrılmadan önce, Allah'a ve Resulüne sallallahu aleyhi ve sellem ihanet ettiğimi anladım. Sonra Ebu Lübabe yüzünü çevirip gitti ve Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem'in yanına varmadan mescide gidip kendini direklerden birine bağladı ve dedi ki:

"Yaptığım şeyden dolayı Allah tövbemi kabul edinceye kadar bu yerimden ayrılmayacağım." Ve Allah'a şöyle ahdetti: "Kurayza oğullarının yurduna ebediyen ayak basmayacağım ve Allah'a ve Resulüne ihanet ettiğim bu yeri bir daha asla görmeyeceğim."