(شعر أبي سفيان في الرد على حسان) :

(Ebu Süfyan'ın Hassan'a Verdiği Cevaptaki Şiiri)

Ebu Süfyan b. el-Haris b. Abdulmuttalib ona cevap verip şöyle dedi:

Ey Hassan! Biz, ey pislik yiyen kadının oğlu, andolsun ki dağlık yerlerde bile düşmanı ansızın yakalarız. Çıktığımızda aramızda hiçbir yaban keçisi kurtulamaz, bizden kaçsa bile hızlı koşuşumuzla ona yetişiriz.

Konakladığımız yerden harekete geçtiğimizde, sanki panayır halkının birbirine karıştığı bir mevsim gibi kalabalık olurduk. Sen kuyu başında oklarını çıkarıp bizi beklerken, biz hurmalıkta senin ulaşamayacağın yerlerdeydik.

Atlarımız ve bineklerimiz ekinlerin üzerinde yürür, bastıkları her yeri düzlüğe çevirirdi. Sel' ile Fari' arasında üç gün kaldık, yorgun düşmemiş atlarımız ve tırıs giden develerimizle.

Sen sandın ki, kavmin çadırları önündeki savaşı, gözünle bakıp bir avuç gümüş almak gibi kolaydır. Öyleyse iyi atlarını gönderme, onlara sıkı tutulan bir bilek gibi ol de.

Bu zaferle mutlu oldunuz, hâlbuki o zaferin gerçek sahipleri Fihr b. Malik oğullarından yiğitlerdi. Sen ne hicreti anarken haklısın, ne de dinin hürmetlerine riayet eden birisin.

İbn Hişam dedi ki: Bu şiirden kalan bazı beyitleri, kafiyelerindeki bozukluk çirkin olduğu için buraya almadık. Ebu Zeyd el-Ensari bana şu beyti okudu:

"Çıktık, aramızda hiçbir yaban keçisi kurtulamaz."

Bundan sonraki beyit ise Hassan b. Sabit'in şu sözündendir:

"Şam'ın vadilerini bırakın, artık aralarına engel girdi."

Bana yine ondan, "Ebu Süfyan'a ulaştır" diye başlayan beytini de okudu.