(خروج الرسول إلى بني النضير يستعينهم في دية قتلى بني عامر وهمهم بالغدر به) :

(Resulullah'ın, Benî Âmir'den öldürülenlerin diyeti hususunda yardım istemek için Benî Nadîr'e gitmesi ve onların kendisine hıyanet etmeyi kurmaları)

İbn İshak dedi ki: Sonra Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem, Amr b. Ümeyye ed-Damrî'nin öldürdüğü şu iki Benî Âmir mensubunun diyeti hususunda yardım istemek üzere Benî Nadîr'e gitti; çünkü Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem bu ikisi için (Âmiroğulları'na) eman akdetmişti. Bana Yezid b. Rûman'ın anlattığına göre, Benî Nadîr ile Benî Âmir arasında bir antlaşma ve ittifak vardı.

Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem, o iki öldürülenin diyeti hususunda yardım istemek üzere onlara gelince, dediler ki: "Olur, ey Ebu'l-Kasım, bizden istediğin her şeyde sana yardım ederiz." Sonra kendi aralarında baş başa kalıp şöyle konuştular: "Bu adamı bu hâlindeyken bir daha ele geçiremezsiniz" -Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem o sırada evlerinden birinin duvarının dibinde oturuyordu- "kim şu evin üstüne çıkıp üzerine bir kaya atarak bizi ondan kurtarır?" İçlerinden Amr b. Cahhaş b. Ka'b buna gönüllü çıkıp "Bunu ben yaparım" dedi ve söylediği gibi üzerine kaya atmak için yukarı çıktı. O sırada Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem, aralarında Ebu Bekir, Ömer ve Ali'nin de bulunduğu -Allah hepsinden razı olsun- bir grup ashabıyla birlikteydi.