(شعر حسان في هجاء هذيل لقتلهم خبيبا) :

(Hassân'ın, Hubeyb'i öldürmelerinden ötürü Hüzeyl kabilesini hicvettiği şiiri):

Hassân, Hubeyb b. Adî'ye yaptıkları şey yüzünden Hüzeyl'i hicvederek şöyle de dedi:

"Amr oğullarına ulaştır ki kardeşlerini, satan kişi kötü bir iş yaptı, halbuki o zaten hep gaddarlığa yatkındı. Onu Zübeyr b. el-Ağar ile Câmi' sattı; ikisi de haram şeyler işlerdi. Ona eman verdiniz, eman verdikten sonra da ihanet ettiniz; Recî'in etrafında keskin kılıçlar gibiydiniz. Keşke Hubeyb'e emanet ihanet etmeseydi, keşke Hubeyb bu kavmi tanısaydı."

İbn Hişam der ki: Zübeyr b. el-Ağar ve Câmi', Hubeyb'i satan iki Hüzeylîdir.

İbn İshak der ki: Hassân b. Sâbit yine şöyle dedi:

"Eğer saf, katıksız gaddarlık seni sevindiriyorsa, Recî'e git ve Lihyân'ın yurdunu sor. Aralarında komşusunun etini yemeyi birbirine tavsiye eden bir kavimdirler; onlarda köpek, maymun ve insan birbirine denktir. Eğer teke bir gün konuşabilseydi, kalkar onlara hitap ederdi; çünkü aralarında şerefli ve itibarlı biri olurdu."

İbn Hişam der ki: Ebû Zeyd el-Ensârî bana şu beyti okudu:

"Eğer teke bir gün konuşabilseydi, kalkar onlara hitap ederdi; çünkü aralarında şerefli ve itibarlı biri olurdu."

İbn İshak der ki: Hassân b. Sâbit yine Hüzeyl'i hicvederek şöyle dedi:

"Hüzeyl, Allah Resûlü'nden çirkin bir şey istedi; istediği şeyle saptı, isabet edemedi. Peygamberlerinden ölünceye kadar vermeyeceği bir şeyi istediler; Arap'ın ayıbı oldular. Hüzeyl'de hiçbir zaman savaş yurdundan bir erdeme çağıran bir davetçi görmezsin. Yazıklar olsun, çirkinliğin her türlüsünü istediler; kitapta haram kılınmış olanı helal saymak istediler."

Hassân b. Sâbit yine Hüzeyl'i hicvederek şöyle dedi:

"Yemin olsun, Mudrik oğlu Hüzeyl'i, Hubeyb ve Âsım hakkındaki rivayetler lekeledi. Lihyân, bu çirkin rivayetlerle yandı; Lihyân en kötü cinayetleri işleyenlerdir. Onlar kendi kavimlerinin özünden, kanadın arka tüyleri mesabesinde (aşağılık) kimselerdir. Onlar Recî' günü ihanet ettiler; oysa emanetleri iffet ve fazilet sahibi bir kişiye teslim edilmişti. Allah Resûlü'nün elçisine hıyanet ettiler, halbuki Hüzeyl haram olan çirkinliklerden sakınan bir kavim değildi. Onu koruyan kimseye karşı öldürdükleri kişi yüzünden bir gün üzerlerine zaferi göreceklerdir. Şehidin etini büyük savaşların kemikleri kadar (değerli) koruyan arı sürüleri, güneşin altında onun etini korudu. Belki Hüzeyl, onun felaketinde öldürülenlerin düşüş yerlerini ya da bir yas meclisinin makamını görecektir. Onlara öyle bir darbe indireceğiz ki, panayır ehli kervanlar bunu (haber olarak) getirecek. Bu, Allah Resûlü'nün emriyledir; çünkü onun elçisi, Lihyân hakkında basiretli ve bilgili birinin görüşü gibi bir görüşe sahiptir. Öyle bir kabile ki, vefa onları ilgilendirmez; zulmedilse de zalimin elini geri çeviremezler. İnsanlar geniş bir arazide konakladıklarında, onları vadilerin akış yollarında, dağ geçitleri arasında görürsün. Onların yurdu helak yurdudur, görüşleri de -başlarına bir iş geldiğinde- hayvanların görüşü gibidir."

Hassân b. Sâbit yine Hüzeyl'i hicvederek şöyle dedi:

"Allah Lihyân'a lanet etsin; onların kanları, gaddarlıkla öldürülen bizim ölümüzün karşılığı olarak vefa sayılmaz. Onlar Recî' günü hür bir kadının oğlunu, sevgisinde ve saflığında güvenilir bir kardeşi öldürdüler. Recî' günü hepsi birden öldürülselerdi bile, arı sürüsünün koruduğu o kişiye denk olamazlardı. Açık bir küfür ve kabalık ehli yanında, kendi evlerinin arasında arı sürülerinin koruduğu bir şehit. Lihyân, kendilerinden daha üstün birini öldürdü; Hubeyb'i sattıl