(انخذال المنافقين) :

(Münafıkların Geri Çekilmesi):

İbn İshak dedi ki: Medine ile Uhud arasındaki Şevt mevkiine geldiklerinde, Abdullah bin Ubey bin Selûl askerlerin üçte biriyle birlikte ondan (Peygamber'den) ayrılıp geri döndü ve şöyle dedi: "Onlara itaat etti, bana itaat etmedi. Burada ne uğruna kendimizi öldürelim bilmiyoruz, ey insanlar!" Böylece kavminden münafıklık ve şüphe ehli olup kendisine tabi olanlarla birlikte geri döndü.

Beni Seleme'den Abdullah bin Amr bin Haram onların peşinden giderek şöyle diyordu: "Ey kavmim, Allah aşkına size hatırlatırım, düşmanları karşınıza çıktığı bu anda kavminizi ve peygamberinizi yalnız bırakmayın." Onlar ise: "Savaş olacağını bilseydik sizi yalnız bırakmazdık, fakat biz bir çarpışma olacağını sanmıyoruz" dediler. O da onların direndiğini ve geri dönmekten başka bir şey kabul etmediklerini görünce dedi ki: "Allah sizi kendisinden uzaklaştırsın, ey Allah'ın düşmanları! Allah, peygamberini sizden müstağni kılacaktır."

İbn Hişam dedi ki: Ziyad'dan başkası, Muhammed bin İshak'tan, o da Zührî'den şöyle rivayet etti: Uhud günü Ensar, Resûlullah sallallahu aleyhi ve selleme dediler ki: "Ey Allah'ın Resûlü, Yahudi müttefiklerimizden yardım isteyelim mi?" Bunun üzerine şöyle buyurdu: "Onlara ihtiyacımız yoktur."