$ 2234 - سعيد بن محمد
2234 - Said bin Muhammed
ابن أبي زيد, من ولد المعلى بن لوذان بن حارثة بن عدي بن زيد بن ثعلبة بن
مالك بن زيد مناة بن حبيب بن عبد حارثة بن مالك بن غضب بن جشم بن الخزرج.
9143 - أخبرنا محمد بن عمر, قال: كان سعيد بن محمد بن أبي زيد رجلا من أهل
الدين والورع والفضل والعقل، وكانت له أريضة سبخة, تغل في السنة دينارين،
وكان يقتصد في ذلك، ويجتزئ به, ويغدو هو وجاريته، فيلقط لها بلحات من أرضه,
ويرسل بها مع جاريته إلى أهله صبورا على تلك الشدة, لا يشكو من ذلك قليلا
ولا كثيرا، ويبعث إليه، فيقول: أنا بخير، ويغضب على من يبعث إليه ويمتعض من
ذلك امتعاضا شديدا أصون الناس لنفسه يخرج إلينا، فيحدثنا في ثوبيه ذينك في
الشتاء والصيف, لا نراهما أبدا إلا نظيفين، وكان يدعى إلى الوليمة، فيجيبها
ولا يأكل منها شيئا, ويدعو لأصحابها، فيقال له: لم لا تأكل يا أبا محمد من
هذا؟ قال: أكره أن أعود بطني الطعام الطيب، فلا يرضى بما أطعمه, لا أريد أن
أشره إليه.
قال: لما ولي عبد الرحمن بن أبي الزناد خراج المدينة, أرسل إلى سعيد بن
محمد بن أبي زيد بمئة دينار، فقال: والله، لا أقبلها أبدا، ولا هي من شأني.
سبحان الله, أما يستحي من هذا؟ قال: فأولاه ولاية أرسله ساعيا على أسد
وطيئ. قال: لا أفعل، فلم يزل يرسل إليه الرسل. قال: فجاءه، فقال: قد عرفت
أنك تريد أن تصنع إلي, وإن تمام صنيعتك إلي أن تعفيني؛ فإني لا أريد هذا،
وعندي بحمد الله غنى عنه، فتركه، وأعفاه.
Türkçe Tercüme
2234 - Saîd b. Muhammed b. Ebî Zeyd
Muallâ b. Levzân b. Hârise b. Adiy b. Zeyd b. Sa'lebe b. Mâlik b. Zeyd Menât b. Habîb b. Abdi Hârise b. Mâlik b. Gadab b. Cüşem b. el-Hazrec'in soyundandır.
9143 - Muhammed b. Ömer bize haber verip dedi ki: Saîd b. Muhammed b. Ebî Zeyd; din, takva, fazilet ve akıl sahibi bir kimseydi. Yılda iki dinar gelir getiren çorakça küçük bir arazisi vardı. Geçiminde iktisatlı davranır ve bununla yetinirdi. Sabah erkenden cariyesiyle birlikte çıkar, arazisinden cariyesi için birkaç ham hurma toplar ve bunları cariyesiyle ailesine gönderirdi. Yaşadığı bu darlığa karşı son derece sabırlıydı; ne az ne de çok hiçbir şeyden şikâyet etmezdi. Kendisine bir yardım gönderildiğinde, "Ben iyiyim" der, kendisine bir şey gönderene öfkelenir ve bundan son derece rahatsızlık duyardı. İnsanlar arasında nefsine ve onuruna en düşkün olanıydı. Yanımıza hem kışın hem de yazın üzerindeki o iki parça elbisesiyle çıkar, bize hadis anlatırdı; bu iki elbiseyi de daima tertemiz görürdük. Bir düğün yemeğine davet edildiğinde icabet eder fakat o yemekten hiçbir şey yemezdi; ev sahiplerine dua ederdi. Kendisine, "Ey Ebû Muhammed! Bundan niçin yemiyorsun?" denildiğinde, "Karnımı lezzetli yemeklere alıştırmaktan hoşlanmam; sonra ona yedirdiklerime razı olmaz, yemeğe karşı hırs ve düşkünlük göstermek istemem" derdi.
Dedi ki: Abdurrahman b. Ebî'z-Zinâd Medine'nin vergi idaresinin başına geçtiğinde, Saîd b. Muhammed b. Ebî Zeyd'e yüz dinar gönderdi. Saîd, "Vallahi bunu asla kabul etmem; bu benim harcım da değildir. Sübhanallah! Bundan hiç mi utanmıyor?" dedi. Bunun üzerine Abdurrahman ona bir memuriyet vererek Esed ve Tay kabilelerine zekât memuru olarak görevlendirdi. Saîd, "Bunu yapmam" dedi. Fakat Abdurrahman ona elçiler göndermeye devam etti. Nihayet Saîd onun yanına gelerek şöyle dedi: "Bana bir iyilik ve lütufta bulunmak istediğini biliyorum; ancak bana yapacağın iyiliğin en mükemmeli, beni bu görevden muaf tutmandır. Çünkü ben bunu istemiyorum ve Allah'a hamdolsun buna bir ihtiyacım da yoktur." Bunun üzerine Abdurrahman onu kendi hâline bıraktı ve görevden muaf tuttu.
Yapay zekâ destekli tercümedir; ilmî çalışmalar için aslına başvurunuz.