$ 1505- محمد بن الحنفية (5/9)

محمد ابن الحنفية bu senesinde Arafat'ta dört bayrak dikilmiştir: Muhammed ibn el-Hanefiyye kendi ashabıyla bir bayrak altında durmuştur. Namaz kılanlar halatının yanında yerini almıştır. İbn Zübeyr de kendi ashabıyla birlikte bir bayrakla öğle vaextinde imamın makamında durmuştur. Sonra Muhammed ibn el-Hanefiyye ashabıyla birlikte İbn Zübeyr'in karşısına gelecek yere kadar ilerlemiştir. Necde el-Harurî ashabıyla ve bir bayrakla da bu iki kişinin arkasında durmuştur. Benî Umeyye de bir bayrakla gelip onların solunda durmuştur. İlk hareket eden bayrak Muhammed ibn el-Hanefiyye'nin bayrağı olmuş, sonra Necde'nin, sonra Benî Umeyye'nin, sonra İbn Zübeyr'in bayrağı takip etmiş ve halk da onları izlemiştir.

Muhammed ibn Ömer rivayet etmiştir: Abdullah ibn Nafi babasından rivayet etti: İbn Zübeyr o akşam ancak İbn Ömer'in ayrılmasıyla ayrılmıştır. İbn Zübeyr oyalanırken, Muhammed ibn el-Hanefiyye, Necde ve Benî Umeyye zaten ayrılmış idiler. İbn Ömer dedi: "İbn Zübeyr cahiliye döneminin bir emrini mi bekliyor?" Sonra ayrıldı, İbn Zübeyr da onun peşinden ayrıldı.

Muhammed ibn Ömer rivayet etmiştir: Dıhhak ibn Osman, Mührime ibn Süleyman'dan rivayet etti: Muhammed ibn el-Hanefiyye'yi şöyle söylerken işittim: "O senede güneş battığında Arafat'tan ayrıldım. Bana İbn Zübeyr'in 'Muhammed aceleledি, Muhammed aceleledι' dediği haber ulaştı. Peki İbn Zübeyr gecelemedeki düzeni (şeri hükmü) nereden alıyor?"

Muhammed ibn Ömer rivayet etmiştir: Hişam ibn Imara, Said ibn Muhammed ibn Cübeyden, onun babasından rivayet etti: O senede hacc İbn Zübeyr tarafından başkanlanmıştır. Muhammed ibn el-Hanefiyye de o yıl Hışâbiyyeli dört bin kişiyle hacca gitti. Mina'nın sol şubesine indiler.

Muhammed ibn Ömer rivayet etmiştir: İsrail, Suveyir'den rivayet etti: Muhammed ibn el-Hanefiyye'yi Mina'nın sol şubesinde ashabıyla birlikte gördüm.

Muhammed ibn Ömer rivayet etmiştir: Hişam ibn Imara, Said ibn Muhammed ibn Cübeyr ibn Mutaam'dan, onun babasından rivayet etti: Fesadı çekindim ve hepsine gittim. Muhammed ibn Ali'ye şu'be'de gelip dedim: "Ey Ebu'l-Kasım! Allah'tan kork; çünkü biz haram bir şu'be'de, haram bir ülkede ve insanlar bu eve Allah'ın misafiri olarak gelmişlerdir. Onların haçlarına zarar verme." Dedi: "Vallahi ben bunu niyetlemiyorum, hiç kimseyi bu evden alıkoymuyorum, hiç bir hacı benimden zarar görmez. Fakat ben kendi kendimi İbn Zübeyr'den ve onun benimden istediklerinden koruyan bir adamım. Bu işi ancak ikimizin arasında ihtilaf olmaması için istiyorum. Git, İbn Zübeyr'e konuş, sonra Necde'ye de git ve onunla konuş."

Muhammed ibn Cübeyr dedi: İbn Zübeyr'e gittim ve Muhammed ibn el-Hanefiyye'ye söylediklerime benzer şeylerle ona konuştum. Dedi: "Ben kendi üzere karar kılınmış bir adamım, halk bana biat etmiş. Bunlar da muhaliflerdir." Dedim: "Susmanız sizin için daha hayırlı." Dedi: "Öyle yapacağım." Sonra Necde el-Harurî'ye gittim, onu ashabıyla buldum ve orada İbn Abbas'ın kölesi Ukreme'yi gördüm. Dedim: "Sahibine benim için izin al." Girdi, kısa bir süre sonra beni çağırdı, girdim. Ona hürmet gösterdim ve iki adamla konuştuğum şeyleri anlattım. Dedi: "Ben hiç kimseyi başlayarak savaşa çıkmam, fakat bize karşı savaş açan birine savaş açarız." Dedim: "O halde ben iki adamda da savaş niyeti görmüyorum." Sonra Benî Umeyye'nin Şiasına gittim ve onlarla da benzer şeyler konuştum. Dediler: "Biz kendi bayrağımız altında duruyoruz, hiç kimseyle savaşmayız, ancak bize saldırırlarsa." O bayraklar içinde Muhammed ibn el-Hanefiyye'nin ashabından daha sakin ve daha salim bir hareket görmedim. Muhammed ibn Cübeyr dedi: O akşam Muhammed ibn el-Hanefiyye'nin yanında durdum. Güneş battığında bana dönerek dedi: "Ey Ebu Said, hadi (ayrıl)." Ayrıldı, ben de onunla ayrıldım ve o ayrılanların ilklerinden oldu.

Muhammed ibn Ömer rivayet etmiştir: Şuraybîl ibn Ebi Avn babasından rivayet etti: Muhammed ibn el-Hanefiyye'nin ashabını Arafat'ta telbiye getirirken gördüm. İbn Zübeyr ve ashabını izledim, onlar da güneş batıncaya kadar telbiye getiriyorlardı, sonra kestiler. Benî Umeyye de böyle yaptılar. Ama Necde, Cemre el-Akabe'ye atış yapıncaya kadar telbiye getirmeye devam etti.

Muhammed ibn Ömer rivayet etmiştir: Muallâ ibn Esed, Abdulaziz ibn Muhtâr'dan rivayet etti: Muhtâr bizi iki bin atlı ile Muhammed ibn el-Hanefiyye'ye gönderdi. Orada bulunduk. İbn Abbas, Muhtâr'ı anıyor, diyordu: "Bizim için kan davasını çıkardı, borçlarımızı ödedi, bize harcama yaptı." Muhammed ibn el-Hanefiyye onun hakkında ne iyi ne de kötü bir şey söylüyordu. Muhammed'e haber ulaştı ki, onlar diyor: "