$ 572- حنظلة بن أبي عامر

572- Hanzel binti Ebi Âmir

Adı: Abdu Amru'dur. O, "er-Râhib" lakaplı, Suyfî ibn en-Nu'mân ibn Mâlik ibn Umeyye ibn Duba'a'dır.

Annesi Rıbâb binti Mâlik ibn Amr ibn Azîz ibn Mâlik ibn Avf ibn Amr ibn Avf'tur.

5541- Muhammed ibn Ömer bize haber verdi, dedi: İbn Ebî Sebra bize rivayet etti, Selim ibn Yesâr'dan, Umâra ibn Huzayma ibn Sâbit'ten, babasından, dedi: Evs ve Hanzala kabileleri içinde Muhammed Sallallahu aleyhi ve sellem'in sıfatını anlatmakta Ebû Âmir kadar beyan etmiş hiçbir kimse yoktu. O, Yahudilerle dostluk kurar, onlara din hakkında sorardı. Onlar ona Nebi Sallallahu aleyhi ve sellem'in sıfatını ve bunun hicret yurdu olduğunu haber verirlerdi. Sonra Temâ Yahudilerine gitti, onlar da ona benzer şeyler haber verdiler. Ardından Şam'a çıktı, Hıristiyanlardan sordu, onlar da ona onun sıfatını haber verdiler. Geri dönerken: "Ben hanîfiyye üzeresiyim" derdi. Münzevi olarak kaldı, çıtır giysiler giydi ve İbrahim'in dini üzerinde olduğunu iddia ederek Nebi Sallallahu aleyhi ve sellem'in çıkmasını beklerdi. Resûlullah Sallallahu aleyhi ve sellem Medine'ye gelince, kıskanç oldu, kin tuttu ve münafıklık etti. Şöyle dedi: "Ey Muhammed, sen hanîfiyyeyi başka şeylerle karıştırıyorsun." Resûlullah Sallallahu aleyhi ve sellem de: "Ben onu temiz ve saf olarak getirdim. Bildginle ilahiyatçılar sana benimden ne söyledi?" diye sordu. Dedi: "Dediğiniz kişi değilsiniz." Resûlullah Sallallahu aleyhi ve sellem: "Yalancısan" dedi. O: "Yalan söylemedim" dedi. Resûlullah Sallallahu aleyhi ve sellem: "Yalancıyı Allah yalnız ve kovulmuş halde ölüme mahkûm eder" dedi. O: "Âmin" dedi. Sonra Mekke'ye çıktı, Kureyş'in yanında onların dinini takip ederek münzevi hayatı terk etti. Sonra Uhud'a katıl olarak kafir halde hazır bulundu, sonra onlarla Mekke'ye döndü. Fethinde, İslâm'ın yerleşip güçlendiğini ve Allah'ın küfrü ve kâfirleri yok ettiğini görünce, Sezar'a kaçarak gitti ve orada yalnız ve kovulmuş halde öldü. Sezar, mirasını Kunâne ibn Abdüyâlîl'e verdi ve şöyle dedi: "Sen ve o, kent halkındansınız."

Muhammed ibn Ömer şöyle dedi: Oğlu Hanzel ibn Ebî Âmir, müslümanların en iyi kimseleri ve niyetlilerinden idi. Resûlullah Sallallahu aleyhi ve sellem, Hanzel ibn Ebî Âmir ile Şemmâs ibn Osmân ibn eş-Şerîd el-Mahzûmî arasında kardeşlik kurdu. Hanzel'in evlatlarından: Abdullâh vardı, o Harreti günü öldürüldü. Annesi Cemîle binti Abdullâh ibn Ebî ibn Sellûl'dür.

5542- Uffân ibn Müslim bize haber verdi, dedi: Hemmâd ibn Seleme bize rivayet etti, Hişâm ibn Urve'den, babasından; Hanzel ibn Ebî Âmir er-Râhib dedi: "Ey Allah'ın Resûlü, babamı öldüreceğim mi?" Resûlullah: "Babanı öldürme" dedi.

5543- Dedi: Muhammed ibn Ömer isnadıyla şöyle dedi: Hanzel ibn Ebî Âmir, Cemîle binti Abdullâh ibn Ebî ibn Sellûl'ü evlendi. Onun için sabahında Uhud savaşı başlayan gecede geline onu getirdiler. O, Resûlullah Sallallahu aleyhi ve sellem'den onun yanında gecelemek için izin almış ve izin verilmişti. Sabah namazını kılınca, Uhud'da Nebi'ye gitmek üzere yola çıktı. Cemîle ona yapıştı, geri döndü ve ondan ayrı durdu, sonra çıkmak istedi. Bundan önce kabilesinden dört kişiye haber yollamıştı, onları şahit tutmuştu ki ona girmişti. Sonra kendisine: "Neden ona şahit tuttun?" denildi. Dedi: "Göreceğimi görmüştüm ki gök ona açıldı, o da içine girdi, sonra üstü kapatıldı. Ben dedim ki: İşte bu şahitliktir. Onu ona girmişliğine şahit tuttum." Abdullâh ibn Hanzel'e talip oldu. Sonra Sâbit ibn Kays ibn Şemmâs onu evlendi ve Muhammed ibn Sâbit ibn Kays ibn Şemmâs doğurdu.

Hanzel ibn Ebî Âmir silahını aldı, Resûlullah Sallallahu aleyhi ve sellem'in yanına Uhud'da koştu. Nebi saflara düzen verirken müşrikler hezimete uğrayınca, Hanzel ibn Ebî Âmir, Ebû Süfyân ibn Harb'ı karşıladı, onun atının köprücüğüne vurdu, at sürüklendi, Ebû Süfyân yere düştü. Bağırıp çağırmaya başladı: "Ey Kureyş topluluğu, ben Ebû Süfyân ibn Harb'ım!" Hanzel onu kılıçla kesmek istedi, fakat hezimetten dolayı ona kulak vermeyip yüz çevirenleri uyaramadı. Nihayet el-Esved ibn Şuûb onu görüp Hanzel'e mızrakla hücum etti, mızraktan geçti. Hanzel atıyla ona yürüdü, onu yaraladı, ikinci defa vurup onu öldürdü. Ebû Süfyân ayağı üzerinde koşarak kaçtı, Kureyş'ten birilerine ulaştı, atın eyerinden indi ve Ebû Süfyân'ın arkasında yer